jak w przypadku pozwanego, wina powódki – pozwanej wzajemnie nie mogła budzić wątpliwości, gdyż jak kilkakrotnie
podkreślano, w sposób zaplanowany i zorganizowany nadużywała naturalnego zaufania, jakim pozwany - powód wzajemny obdarzał ją jako swojego pracownika, członka kadry menedżerskiej, czyniła to przez dłuższy czas sytuacji dużego
napięcia i namnożenia problemów w firmie. Powódka - pozwana wzajemnie nie wyrażała przy tym skruchy z tego powodu, nie spojrzała krytycznie na swoje postępowanie.
W związku z tym żądana przez pozwanego – powoda wzajemnego kwota 10.000 zł na wskazany przezeń cel społeczny nie jest kwotą zawyżoną i nie może być uznana za nadmiernie uciążliwą. W ocenie Sądu Apelacyjnego, suma ta
spełni należycie swoją rolę kompensacyjną, wynagradzając pozwanemu – powodowi wzajemnemu doznaną krzywdę i
umożliwiając uzyskanie przez niego satysfakcji. Ponadto, jakkolwiek funkcja prewencyjna i represyjna środka w postaci
zasądzenia stosownej kwoty na cel społeczny ma charakter akcesoryjny (vide: cytowana wcześniej uchwała SN z dnia
9 września 2008 r., III CZP 31/08), to niewątpliwie wysokość żądanej kwoty jest wystarczająco dolegliwa, aby uzupełniająco i te cele zrealizować.
Zmiana wyroku skutkowała także zmianą rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed Sądem pierwszej instancji;
zdaniem Sądu Odwoławczego, zasadnym było zastosowanie zasady wzajemnego zniesienia kosztów wyrażonej w art.
100 KPC zdanie pierwsze, bowiem obie strony dopuściły się naruszenia swoich dóbr osobistych, a ich żądania w zakresie
roszczeń niemajątkowych zostały co do zasady uwzględnione; ostatecznie każda z nich w tym samym wymiarze została
zobowiązana do uiszczenia należności na cel społeczny . Dlatego też każda ze stron winna pozostać przy swoich kosztach
postępowania. Z tego samego względu strony powinny w równym stopniu partycypować w nieuiszczonych wydatkach
sądowych poniesionych przez Skarb Państwa.
Mając na uwadze całokształt powyższych rozważań Sąd Apelacyjny na mocy art. 386 § 1 KPC zmienił zaskarżony
wyrok w sposób opisany w sentencji, oddalając apelację pozwanego – powoda wzajemnego w pozostałej części, o czym
orzekł na mocy art. 385 KPC.
Co do kosztów procesu za postępowanie apelacyjne dotyczące powództwa głównego, to apelacja została uwzględniona w 80% w zakresie roszczenia majątkowego, natomiast co do zasady została oddalona w zakresie roszczenia niemajątkowego.
Koszty pozwanego – powoda wzajemnego poniesione w związku z roszczeniem majątkowym obejmowały opłatę od
apelacji 2.500 zł (wartość przedmiotu zaskarżenia 50.000 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego 2.700 zł (§ 2 pkt 5 w
związku z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za
czynności adwokackie.) łącznie 5.200 zł . Z uwagi na zakres uwzględnienia apelacji koszty należne pozwanemu wynoszą
4.160 zł
Z kolei koszty powódki – pozwanej wzajemnie obejmowały koszty zastępstwa procesowego od uwzględnionej części
jej roszczenia majątkowego (10.000 zł), co z kwoty 2.700 zł, właściwej w postępowaniu apelacyjnym dla wartości przedmiotu zaskarżenia powództwa głównego 50.000 zł, daje 540 zł, oraz w całości koszty zastępstwa procesowego od roszczenia niemajątkowego, co do którego apelacja co do zasady została oddalona - 540 zł (§ 8 pkt 2 rozporządzenia). Łącznie
zatem należne powódce koszty wynoszą 1.080 zł.
Przy zastosowaniu zasady stosunkowego rozdzielenia kosztów zasądzeniu na rzecz pozwanego – powoda wzajemnego
podlegała różnica, to jest kwota 3.080 zł (4.160 zł - 1.080 zł), o czym Sąd Apelacyjny orzekł na mocy art. 100 zdanie
pierwsze KPC w związku z art. 108 § 1 KPC.
Jeśli chodzi o koszty postępowania apelacyjnego w związku z powództwem wzajemnym, to apelacja niemal w całości
okazała się uzasadniona, oddalenie jej związane było jedynie z niewielkim oddaleniem żądania dotyczącym przeprosin.
Pozwala to uznać pozwanego – powoda wzajemnego za wygrywającego spór w tym zakresie w całości i obciążyć powódkę
– pozwaną wzajemnie całością tych kosztów.
Koszty obejmowały opłatę od apelacji 600 zł od roszczenia niemajątkowego i 500 zł od roszczenia majątkowego
(wartość przedmiotu zaskarżenia 10.000 zł) oraz zastępstwo procesowe w łącznej kwocie 1.890 zł (§ 2 pkt 4 i § 8 pkt 2
w związku z § 10 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r.), w sumie 2.990 zł.
W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny zasądził powyższą kwotę od powódki – pozwanej wzajemnie na rzecz pozwanego
– powoda wzajemnego zgodnie z art. 100 zdanie drugie KPC w związku z art. 108 § 1 KPC.
19