miały występować w pozwanym zakładzie pracy. Wskazywał na bałagan organizacyjny, nieprzestrzeganie przepisów
bhp, destrukcyjną działalność władz.
W uzupełnieniu pozwu z dnia 9 grudnia 2021 r. powód ograniczył powództwo do kwoty 50.000 zł. Powód wskazał, że
plotką było to, że nie przestrzegał zaleceń bhp odnośnie noszenia maseczek i nie potwierdzają tego nagrania z monitoringu.
Powód wskazał, że maseczek nie trzeba było nosić na magazynie, tym bardziej, że prowadziłoby to do zagrożenia jego
życia, ponieważ nosi okulary, które po zaparowaniu od noszenia maseczki mogłyby doprowadzić do wypadku przy pracy.
Twierdził również, że miał sporadyczny kontakt z osobami spoza zakładu, dlatego nikomu nie zagrażał. Powód zaprzeczył
aby nagabywał innych do swoich poglądów, które wygłaszał, potwierdził jednak, że informował pracodawcę, że złoży
powiadomienie do prokuratury za naruszenie jego konstytucyjnych praw poprzez zmuszanie do szczepień przeciwko
koronawirusowi, do czego jako obywatel miał prawo. Powód zwrócił uwagę, że nie otrzymał nigdy kary nagany i lubił
swoją pracę.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021 r. umorzono postępowanie w zakresie przekraczającym kwotę 50.000 zł.
W odpowiedzi na pozew, pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów
zastępstwa procesowego według norm przepisanych w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Pozwany przyznał, że powód pracował u niego na podstawie umowy z dnia 31 maja 2013 r. na czas nieokreślony, w charakterze magazyniera, w pełnym wymiarze czasu pracy oraz, że w dniu 30 listopada 2021 r. złożone mu zostało oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem. Pozwany zaprzeczył, by przesłanki uzasadniające rozwiązanie
umowy za wypowiedzeniem były wadliwe. Podał, że spełnione zostały przesłanki zachowania formy pisemnej oświadczenia wraz ze wskazaniem szczegółowych przyczyn uzasadniających wypowiedzenie, a żadne kodeksowe i pozakodeksowe normy nie zostały przy tym naruszone. Zdaniem pozwanego wypowiedzenie umowy znalazło również uzasadnienie
merytoryczne. Pozwany twierdził, że ze względu na sytuację epidemiczną ciążyła na nim powinność podjęcia stosownych działań mających na celu ochronę pracowników przed możliwością zakażenia się wirusem SARS-CoV-2, czego
wymagały od niego również zapisy art. 207 § 2 KP Obowiązkiem pracodawcy było więc stosowanie środków zapobiegawczych zmierzających do przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się zakażeń - oraz zobowiązanie pracowników do wykonywania zaleceń w tym zakresie - zarówno wynikających z przepisów powszechnie obowiązujących, jak również wyników przeprowadzonej przez pracodawcę aktualizacji oceny ryzyka zawodowego. Pozwany podał, że celem zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracownikom w związku z wystąpieniem zagrożenia epidemiologicznego,
w okresie od dnia 16 października 2020 r. do dnia 5 maja 2021 r., wprowadził obowiązek zakrywania ust.i nosa w przestrzeniach ogólnodostępnych zakładu pracy, zgodnie z zaleceniami rozporządzenia w sprawie ustanowienia określonych
ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, które określało niezbędne minimum działań
pracodawcy w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pracownikom. Po przesłaniu stosownej informacji pracownikom, kierownik magazynu (...), powiadomił dział personalny, że powód odmawia stosowania się do zasad
wprowadzonych poleceniem pracodawcy, tj. nie zamierza korzystać z maseczki. Jednocześnie powód zaczął w sposób
uporczywy i agresywny wyrażać swoje poglądy na temat pandemii na terenie magazynu, głośno i stanowczo oponując
przeciw działaniom podejmowanym przez władze państwowe i pracodawcę dla zapobiegania pandemii, niepokojąc i absorbujący tym pozostałych pracowników magazynu. Opinie te, połączone z powszechnie uznanymi za epitety określeniami wobec urzędników państwowych, absorbowały i irytowały współpracowników. Pozwany dodatkowo podał, że na
terenie magazynu znajdowano egzemplarze pisma zatytułowanego (...), które to pismo miało na celu, na podstawie jego
treści, zaktywizowanie pracowników do tego by nie stosować się do zarządzenia pracodawcy obejmującego obowiązek
zasłaniania ust.i nosa. Pomimo iż przedmiotowe pismo nie zostało opatrzone podpisem, w ocenie pozwanego, jego autorem mógł być jedynie powód, albowiem żaden inny pracownik nigdy nie kwestionował obowiązujących w zakładzie pracy
zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Zarówno kierownik magazynu jak i pozostali pracownicy, wielokrotnie zwracali
powodowi uwagę, prosząc by zajął się pracą i nie odrywał innych od pracy, bezskutecznie. Pozwany wskazał również na
zdjęcie ukazujące zniszczenie ściany magazynu, do którego to zniszczenia doszło po wręczeniu powodowa oświadczenia
w przedmiocie wypowiedzenia umowy o pracę. W ocenie pozwanego, przedmiotowa fotografia w sposób dosadny ukazywała (naganny) stosunek powoda wobec pozwanego.
W dniu 21 grudnia 2021 r. powód wniósł o przyznanie pomocy prawnej z urzędu.
Sąd ustanowił adwokata z urzędu postanowieniem z dnia 10 stycznia 2022 r.
Pismem procesowym datowanym na 11 lutego 2022 r. pełnomocnik powoda doprecyzował żądania, wskazując, że wnosi
o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony za nieuzasadnione i z tej przyczyny zasądzenie na jego
rzecz kwoty 9.600 zł tytułem odszkodowania zgodnie z art. 45 § 1 KP w zw. z art. 471 KP oraz zasądzenie na jego rzecz
kwoty 40.400 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdy i cierpienia doznane w wyniku nieuzasadnionego wypowiedzenie
3