życiowego ocenę poszczególnych dowodów w tym w szczególności opinii biegłych z zakresu językoznawstwa i komunikacji -B. R. (1) i J. F. (1) oraz opinii biegłego z zakresu religioznawstwa i kulturoznawstwa - W. K. (1), jak również treści wyjaśnień oskarżonego J. M. i zeznań przesłuchanych w sprawie świadków co w konsekwencji skutkowało skazaniem oskarżonego, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego materiału mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy, w tym treść opinii biegłych z zakresu językoznawstwa i komunikacji oraz opinii biegłego z zakresu religioznawstwa i kulturoznawstwa, prowadzić musi do wniosku, iż oskarżony powinien zostać uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu” Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut powyższy należy uznać za rażąco ogólnikowy, wadliwie sformułowany i całkowicie bezzasadny. W pierwszej kolejności wypada zwrócić uwagę na wadliwość zredagowania zarzutu przez prokuratora. Po pierwsze oskarżyciel skonstruował jeden zarzut, w którym wymienił łącznie wszystkie przepisy, dotyczące różnych kwestii proceduralnych, jakie- jego zdaniem- zostały naruszone przez Sąd Rejonowy przy orzekaniu w niniejszej sprawie, zupełnie nie zważając na to, czy dany przepis może znaleźć się w jednym zbiorze z pozostałymi przepisami w ramach zarzutu, a nadto czy może stanowić samodzielną podstawę zaskarżenia. Dodatkowo stworzony przez prokuratora konglomerat rzekomo naruszonych przez Sąd meriti Legalis