się od organu zmiany drugiego imienia i nazwiska z A. K. A. na A. E. L.- C. Uzasadniał wniosek praktykowanym od kilku lat ortodoksyjnym judaizmem. Podawał, że imię E. jest imieniem proroka żydowskiego, zaś nazwiska C. i L. są najbardziej popularnymi, konserwatywnymi nazwiskami żydowskimi. Ponadto wskazywał, że jego matka jest cenionym psychologiem, seksuologiem, biegłym z listy Sądu Okręgowego w Szczecinie i w sytuacji jego przeszłości kryminalnej ponosi negatywne konsekwencje tożsamości nazwisk. W kolejnym piśmie w tej samej sprawie zmienił już zdanie co do nazwiska i wnioskował o zmianę nazwiska na R., po czym wezwany przez organ do sprecyzowania wniosku wskazał, że jednak wnosi o zmianę na nazwisko L. - C. Decyzją z dnia 12 maja 2021 r. Nr USC-VII.5352.54.2021.BK Kierownik USC w Szczecinie odmówił zmiany imienia i nazwiska wnioskodawcy na A. E. L. - C. W uzasadnieniu organ podał, że jeszcze w 2020 r. wnioskodawca zwrócił się o zmianę imienia i nazwiska na A. E. L. Jednakże z uwagi na nieopłacenie wniosku został on zwrócony wnioskodawcy. Organ wskazał, że w sprawie nie zaszły żadne z przykładowo wymienionych w art. 4 wyżej wymienionej ustawy sytuacji kwalifikowanych jako ważne powody, zresztą sama strona na nie się nie powołała. Nie negując praktykowania ortodoksyjnego judaizmu i utożsamiania się przez wnioskodawcę z kulturą żydowską, organ podkreślił jednak, że niekonsekwencja, brak zdecydowania w propozycji szczególnie nowego nazwiska nie pozwala na uwzględnienie wniosku. Wojewoda Zachodniopomorski decyzją z dnia 12 lipca 2021 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. Prokurator podkreślił również, że organ nie zweryfikował podawanych przez wnioskodawcę informacji o korzystaniu przez niego z instytucji małego świadka koronnego i ewentualnego zagrożenia dla niego w przyszłości w związku ze współpracą w wymiarem sprawiedliwości. Wskazał dalej na niekonsekwencję, zmienność stanowiska wnioskodawcy, zwłaszcza w zakresie nazwiska. Nazwisko, którego zmiany domagał się wnioskodawca w postępowaniu przed Kierownikiem USC w Gdańsku (A.), sam sobie wybrał zmieniając 5 lat wcześniej nazwisko z K. na A. Już wówczas miał przeszłość kryminalną, a wybór nazwiska matki - A. nie stanowił dla niego żadnego problemu, nie groził matce przykrościami. Prokurator zauważył, że zgodnie z art. 5 ustawy o zmianie imienia i nazwiska, zmiany nazwiska nie dokonuje się w przypadku ubiegania się o zmianę na nazwisko historyczne, wsławione w dziedzinie kultury, nauki, działalności politycznej, społecznej albo wojskowej, chyba że osoba ubiegająca się o zmianę nazwiska posiada członków rodziny o tym nazwisku. Przepis ów zawiera pojęcie niezdefiniowane, nieostre, a mianowicie: nazwisko historyczne, wsławione w dziedzinie kultury i nauki, działalności politycznej, społecznej albo wojskowej. W realiach sprawy nazwisko C. powszechnie kojarzone jest na świecie, a również i w Polsce, z kanadyjskim poetą i piosenkarzem L. C. Organ jednak nie rozważył czy nazwisko to jest nazwiskiem historycznym, wsławionym w dziedzinie kultury. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w Gdańsku wniósł o jej uwzględnienie. W szczególności organ wskazał, że zasadniczo podziela argumentację skarżącego Prokuratora, jednak nie miał wiedzy o decyzjach, które zostały wymienione w skardze. Nie mógł ustalić ich istnienia lub treści, gdyż nie został poinformowany przez wnioskodawcę o wcześniejszych postępowaniach dotyczących zmiany imienia i nazwiska. Nadto wnioskodawca nie musiał być zameldowany w G., gdyż ustawa o zmianie imienia i nazwiska pozwala złożyć wniosek do dowolnego kierownika urzędu stanu cywilnego. Uczestnik postępowania A. K. C. wniósł o oddalenie skargi Prokuratora i przeprowadzenie postępowania dowodowego z wskazanych dokumentów, a także pozyskanie informacji z Administracji Aresztu Śledczego w W. i S., Prokuratury, Sądu Okręgowego w Szczecinie, Instytutu Pamięci Narodowej, na okoliczności przedstawione we wniosku o zmianę imienia i nazwiska, w tym zagrożenia jego życia i zdrowia. Podnosił także, że nazwisko C. występowało wśród jego przodków, co jest w stanie udowodnić dokumentami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 dalej powoływanej w skrócie jako "PostAdmU") sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Prokurator, skarżąc decyzję organu I instancji w terminie nie przekraczającym sześciu miesięcy od daty doręczenia tej decyzji stronie uczynił użytek ze swych uprawnień wynikających z art. 52 § 1 oraz art. 53 § 3 PostAdmU 3