kontekst i sposób wypowiadania się mieści się w ramach wolności słowa, jest wyrazem jej szczerości i w podobny sposób będzie postępować w przyszłości. Świadczy to, zdaniem Sądu, iż oskarżona nie dostrzega, że oprócz przysługujących jej wolności, istnieją także wartości, dobra prawne innych osób, do których nienaruszania jest ona zobowiązana. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił wcześniejszą niekaralność oskarżonej (k. 173, 260, 404), fakt pojednania się z pokrzywdzonym (…) oraz wyrażenie żalu. Przy wymiarze kary Sąd baczył, aby orzeczona kara była adekwatna do stopnie społecznej szkodliwości czynu. Sąd ustalając liczbę stawek grzywny miał na uwadze fakt, że oskarżona, choć pojednała się z (…), a nawet wyraziła żal, że jej wypowiedź uraziła (…), niedostrzega jednak nagannego charakteru swojej wypowiedzi, który może godzić w uczucia religijne i wartości właśnie z tak delikatnej sfery, jaką jest wiara -wyznanie. Jako osoba publiczna, opiniotwórcza, stanowiąca pewien wzorzec zachowania i stylu powinna wypowiadać się w sposób bardziej przemyślany. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę także motywy działania, a zatem chęć wzbudzenia sensacji, zainteresowania kosztem wartości wyznawanych przez innych ludzi. Wysokość stawki dziennej jest dostosowana do możliwości zarobkowych oskarżonej. Tak wymierzona kara jest w pełni adekwatna do popełnionego przestępstwa, nie nosi cech nadmiernej represji, a jednocześnie spełni wobec oskarżonej cele wychowawcze i zapobiegawcze. Na podstawie art. 626 § 1 KPK i art. 627 KPK, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) Sąd orzekł o kosztach postępowania w sprawie oraz o opłacie. Na koszty procesu, którymi Sąd obciążył oskarżoną składa się: ryczałt tytułem doręczeń, opłata za kartę kamą, wynagrodzenie biegłych oraz koszty dojazdu. 10