Postanowienie WSA w Warszawie z 15.01.2019 r., III SA/Wa 1682/18, Legalis nr 2238104 Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2019 r. III SA/Wa 1682/18 Skład sądu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z 21 listopada 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) kwietnia 2018 r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2018 r. postanawia: utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 21 listopada 2018 r. Uzasadnienie S. M. ("Skarżący, "Strona"), wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu z uwagi na sytuację finansową i konieczność zabezpieczenia dalszej egzystencji. Skarżący bowiem nie posiada dochodów za wyjątkiem renty w wysokości 222 zł. Posiada dom o pow. 90 m2 i 8,3 ha ziemi rolnej, z której nie uzyskuje dochodów z powodu braku chętnych na dzierżawę. Za niepowodzenia życiowe i brak dochodów wini "antypolskie żydy". Skarżący został wezwany z pismem z dnia 18 października o udzielenie informacji o stanie majątkowym i wykazania przyczyn niemożności poniesienia kosztów wpisu w wysokości 100 zł. W odpowiedzi Skarżący uznał, że informacje z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy są pełne, a w wyniku wezwania jest dyskryminowany jako Polak. Poddał w wątpliwość "stan psychiczny" i "czystość rasową" referendarza sądowego kierującego wezwanie. Postanowieniem z dnia (...) listopada 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił Stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Referendarz wskazał, że warunkiem przeprowadzenia korzystnego dla Strony postępowania w zakresie prawa pomocy jest pełne poznanie sytuacji życiowej strony. Stanu takiego nie udało się osiągnąć, ponieważ wezwanie nie zostało wykonane. Opierając się wyłącznie na złożonym formularzu PPF i zawartych w nim informacji, starszy referendarz sądowy uznał, że Strona dysponuje kwotą miesięcznych dochodów przekraczającą wysokość wpisu od skargi (tj. przekraczającą 100 zł) i dysponuje 8,3 ha ziemi, z której może uzyskiwać płody rolne. Nadto, zdaniem referendarza, ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym pierwszej instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym, by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Strona nie wykazała natomiast w sprawie nadzwyczajnej potrzeby udziału profesjonalnego pełnomocnika, jak też wykazuje sprawność intelektualną i zdolność do jednoznacznego wyrażania swoich oczekiwań (co wynika z treści składanych pism), które to oczekiwania mogą zostać poddane ocenie przez Sąd. Przyznanie zaś Stronie prawa pomocy bez uzasadnienia w materiale dowodowym oznaczałoby w istocie naruszenie zasad dyscypliny finansów publicznych. Nie jest dopuszczalne pokrywanie kosztów postępowania przez innych obywateli opłacających podatki w sytuacji, kiedy Skarżący nie podjął wysiłku przedstawienia swojej sytuacji, która mogła zmieniać się w czasie. Na potrzebę tych działań wskazuje również zakres (liczba) postępowań sądowych, w których Skarżący uczestniczy, jak też przedmiot tych postępowań i utrwalony wynik kontroli legalności spraw ze skarg Strony. Podsumowując swoje stanowisko referendarz wskazał, że niezbywalnym warunkiem korzystnego dla Strony rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy jest wyjawienie przez nią wszystkich elementów jej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw jest niezasadny, a zaskar��one nim postanowienie starszego referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. 1