Wyrok WSA w Warszawie z 29.06.2021 r., VII SA/Wa 953/21, Legalis nr 2646351 Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2021 r. VII SA/Wa 953/21 Skład sądu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia (...) marca 2017 r., znak: (...) w przedmiocie odmowy uzgodnienia decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę Uzasadnienie Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Minister) postanowieniem z (...) marca 2017 r. (...), na mocy art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r. poz. 1446 ze zm.) oraz art. 17 pkt 2, art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 234 KPA, po rozpatrzeniu zażalenia N. Sp. z o.o. – utrzymał w mocy postanowienie L. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (LWKZ) z (...) października 2016 r. (...) odmawiające uzgodnienia pozwolenia na budowę budynków handlowo-usługowych z pylonem, parkingiem, drogami wewnętrznymi i infrastrukturą przy ul. M.w B. (dz. nr ew. (...) i (...) ark. 55). Po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy i zarzutów zażalenia Minister podzielił stanowisko organu I instancji, wskazując na treść art. 39 ust. 3 Prawo budowlane. Organ wskazał, że inwestycja planowana jest w obrębie cmentarza żydowskiego (trzeciego) na dz. nr ew. (...), (...) i części dz. nr ew. (...), (...), (...) figurującego w wojewódzkiej ewidencji zabytków, co określa załącznik graficzny do karty ewidencyjnej. Pokrywają się one bowiem z cmentarzem żydowskim z lat 1942-1943 oznaczonym w dokumentacji archiwalnej i potwierdzone są badaniami z 2010 r. Zabytek nie znajdował się natomiast ówcześnie w gminnej ewidencji zabytków określonej zarządzeniem Burmistrza Miasta B. z (...).08.2012 r. Nr (...), bo nie wywiązano się z określonego w art. 22 ust. 5 u.o.z. obowiązku. Został on włączony zarządzeniem z (...) lutego 2017 r. Nr (...). Na karcie adresowej zabytku do tego zarządzenia zamieszczono mapę granic cmentarza tożsamych z terenem oznaczonym w ww. karcie ewidencyjnej. Inwestycję zaplanowano zatem na obszarze ujętym w gminnej ewidencji zabytków (dalej GEZ). Złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę przed ujęciem w gminnej ewidencji zabytków nie miało znaczenia, bowiem organ odwoławczy ma kompetencje kontrolne i merytoryczne, a więc rozpatruje sprawę w aktualnym stanie prawnym. Minister wskazał, że cmentarz żydowski (trzeci) zajmuje ww. działki co potwierdza mapa archiwalna z 1942-1943 oraz badania weryfikacyjno- sondażowe z 2010 r. Powstał on na przełomie XVIII i XIX w. Zgodnie z ówczesnymi przepisami sanitarnymi ulokowano go poza miastem dla spoczynku obywateli polskich wyznania mojżeszowego, w tym ofiar epidemii cholery z 1915 r. i mieszkańców getta B. z II Wojny Światowej. Podczas okupacji hitlerowskiej w 1942-1943 dokonywano tam zbiorowych egzekucji Żydów. Pod koniec wojny cmentarz zaorano, macewy wyrwano a mur rozebrano. Na części cmentarza powstał z-d produkcji prefabrykatów betonowych. W latach 1985-1986 porządkowano niewielki wycinek terenu, na którym ulokowano pomnik ofiar Holokaustu i mur lapidarium z odnalezionymi w mieście macewami. W 1990 r. ten fragment cmentarza (dz. ew. nr (...)) wpisano do rejestru zabytków. Cały jego obszar stanowi zatem cenne świadectwo historii miasta, dokumentujące wieloletnie funkcjonowanie Żydów, ich obyczajowości, sfery duchowej i tragicznej historii podczas II Wojny Światowej. Teren ten winien mieć zatem status szczególny, jako miejsce pamięci. Niepotwierdzenie występowania pełnych pochówków w badaniach w 2010 r. –zdaniem organu - wynikać może z faktu, że prowadzono je na niewielkim fragmencie cmentarza oraz zniszczenia wykopami w okresie wojennym i powo- 1