a. uznanie za udowodniony fakt używania przez pozwanego sformułowań: „ you are real laska”, „skończycie jak K.”, „she` s stupid” – podczas gdy nie potwierdziły tego żadne dowody; b. uznanie, że powyższe sformułowania były prezentowane na forum publicznym – podczas gdy używania tych zwrotów nie potwierdził żaden ze świadków; c. uznanie, że pozwany niemal codziennie używał powyższych zwrotów, wielokrotnie naśladowała gestami i artykulacją strzelanie, twierdził, że „gdyby wybucha wojna, to powódkę jako pierwszą należałoby wystrzelać”, że świadkami tych wypowiedzi byli często pracownicy i dostawcy spółki (...), a pozwany czynił złośliwe uwagi na temat działalności politycznej powódki - podczas gdy nie potwierdziły tego żadne dowody; d. uznanie, iż pozwany stosował retorykę nienawiści do narodu polskiego naruszając w ten sposób dobra osobiste powódki - podczas gdy zgromadzone dowody, z tym zeznania świadków i nagrania przedstawione przez powódkę potwierdzają, że pozwany szanował pracowników i pozytywnie wypowiadał się o narodzie polskim, a jego wypowiedzi niemiały na celu rozbudzenie nienawiści i dyskryminacji, a sam przekaz nie był powtarzany; 2. naruszenie prawa procesowego poprzez: a. uwzględnienie nagrań dokonanych przez powódkę bez wiedzy i zgody pozwanego; b. dowolną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego poprzez bezkrytyczne przyjęcie twierdzeń powódki; c. pominięcie faktu, iż powódka dokonywała nagrań pozwanego przez trzy miesiące, a do akt sprawy złożyła tylko kilkadziesiąt minut tych nagrań, z których tylko jednio może być uznane za kontrowersyjne; d. pominięcie dowodów wprost wskazujących na nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych przez powódkę i uznanie, że prowadzenie kampanii wyborczej nie kolidowało z tymi obowiązkami , w szczególności poprze zaniechanie przeprowadzenia dowodów, które miały wykazać daty spotkań partyjnych i spotkań z wyborcami, które powódka miała odbywać podczas zwolnienia lekarskiego ; e. zignorowanie nagrań wypowiedzi pozwanego potwierdzających jego sympatię do Polaków, w tym jego pracowników; 3. naruszenie prawa materialnego: a. jest art. 23 KC. poprzez uznanie, że doszło do naruszenia dóbr osobistych powódki, podczas gdy do naruszenia takiego może dojść wyłącznie wówczas, gdy wypowiedź naruszająca dane dobro kierowana jest więcej niż jednokrotnie i tylko do konkretnej osoby, co w sprawie nie miało miejsca; b. art. 24 § 1 KC. poprzez: - zobowiązanie pozwanego do złożenia przeprosin o treści zawierającej zwroty o obrażaniu wszystkich Polaków i nienawiści do narodu polskiego, podczas gdy powódka nie ma legitymacji do reprezentowania całego narodu polskiego; - zobowiązanie pozwanego do wywieszenia przeprosin w siedzibie spółki (...), podczas gdy do rzekomego naruszenia dóbr osobistych powódki doszło podczas prywatnej rozmowy między stronami, a Sąd nie stwierdził aby doszło do naruszenia dóbr osobistych innych osób, powódka zaś nie jest nie jest legitymowana do dochodzenia roszczeń w imieniu innych osób, a taki sposób publikacji nie jest adekwatny do rodzaju naruszonego dobra oraz okoliczności, w jakich ono nastąpiło; nadto uwzględnienie żądania w tym zakresie spowoduje dotarcie oświadczenia do szerszego kręgu osób niż osoby będące świadkami naruszenia; - zobowiązanie pozwanego do opublikowania przeprosin w wydaniu Gazety (...) i na antenie stacji (...), podczas gdy do rzekomego naruszenia dóbr osobistych powódki doszło podczas prywatnej rozmowy między stronami, to powódka zdecydowała o zawiadomieniu powyższych mediów, a Sąd nie stwierdził aby doszło do naruszenia dóbr osobistych innych osób, w szczególności czytelników Gazety (...) oraz widzów (...), zaś taki sposób publikacji nie jest adekwatny do rodzaju naruszonego dobra oraz okoliczności, w jakich ono nastąpiło; nadto uwzględnienie żądania w tym zakresie spowoduje dotarcie oświadczenia do szerszego kręgu osób niż osoby będące świadkami naruszenia; ponadto brak jest podstaw do nakładania na pozwanego obowiązków publikacyjnych, których wypełnienie byłoby uzależnione od dobrej woli podmiotu trzeciego; - zasądzenie kwoty 50.000 zł na cel społeczny , podczas gdy jest to kwota nie adekwatna do rodzaju rzekomo naruszonego dobra i okoliczności zdarzenia, a powódka sama wspiera i jest wspierana przez organizacje o charakterze faszystowskim i sama stosuje mowę nienawiści; nadto powódka sformułowała żądanie w tym zakresie jako „zasądzenie na cel 12