w wynikach przeprowadzonego eksperymentu procesowego (k. 3419-425), zeznaniach G.
S. (Ł.) (k. 236-2337, 8587v), protokole oględzin z materiałem poglądowym (k. 2340-2343,
2378-2384), zeznaniach K. R. (k. 2347v), opinii biegłego nr (...) (k. 4178-4184) oraz
nagraniach utrwalonych na płycie z monitoringu sklepowego z protokołem oględzin i
zdjęciami (k. 2349-2352, 2360-2361, 2363-2364), zeznaniach K. F. (k. 2420-2421,
2475-2478), protokole oględzin wraz z materiałem poglądowym (k 2426-2427,
2510-2510v), zeznaniach M. F. (k. 2544v, 2039-204, 9005-9006), zeznaniach I. G. (k.
2441v, 9006-9007), zeznaniach T. F. (k. 2474v, 9907v-9908), wydruku z terminem
wizytacji duszpasterskiej (k. 2465-2465v), opinii nr (...) (k. 4178-4184).
Zauważyć w szczególności należy, że opisane przez R. S. okoliczności dokonania obu
rozbojów, w tym sposób działania sprawców oraz w przybliżeniu wartość będącego jego
przedmiotem mienia, pokrywa się z opisem przedstawionym przez pokrzywdzonych, co
wskazuje, że oskarżony w tych rozbojach uczestniczył. Kwestia pomylonej przez świadka
nazwy sklepu (...) przy ulicy (...), nie ma w tym zakresie istotnego znaczenia. Świadek
mógł pomylić jego nazwę i dokładny adres z uwagi na upływ czasu, jednak wskazana
przez niego lokalizacja w B. na osiedlu (...) była prawidłowa (k. 3816). Na rozprawie
świadek potwierdził, że nie znał aktualnej nazwy sklepu (...), pamiętał nazwę (...), ale
potwierdził, że sklep znajduje się na tym samym osiedlu na którym zamieszkuje (k. 8909).
Nie ulega jednak wątpliwości, że rozbój dokonany przez oskarżonego w okolicznościach
przez świadka opisanych na osobie G. S. (Ł.) istotnie miał miejsce.
Z tych samych powodów Sąd I instancji zasadnie dał wiarę zeznaniom R. S. w części
odnoszącej się do przypisanego mu podżegania M. B. i inną ustaloną osobę do zniszczenia
samochodu W. N., w wyniku czego doszło do spalenia samochodu marki (...) o numerze
rejestracyjnym (...). Świadek wskazał również pobudki jakimi kierował się oskarżony.
Mianowicie podał, że powodem podpalenia samochodu W. N. był wyłącznie kolor skóry
pokrzywdzonego. Na jednym ze spotkań "s." M. D. chwalił się, iż zlecił spalenie
samochodu M. B. ( (...)) i (...) - T. T. (k. 3819).
Sąd Okręgowy zasadnie skonstatował, że zeznania R. S. również w tym zakresie są
wiarygodne. Świadek należał do grupy "s.", znał zasady tam panujące oraz osoby, które
wspólnie tworzyły zorganizowaną grupę. Wymienił z nazwiska osób, które pamiętał lub
"pseudonimy", którymi się na co dzień posługiwali. Wskazał, że jednym z czynnych
członków tej grupy był M. D. ( (...)), którego rozpoznał na okazanym mu zdjęciu (k. 799).
W swoich zeznaniach opisał też spotkania grupy. Nie ma zatem żadnych podstaw, aby jego
zeznaniom w tym zakresie odmówić wiary.
Faktem jest, że zeznając przed Sądem świadek nie pamiętał już szczegółów dotyczących