kumentów stanowiły jedynie dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone, były dowodami pochodnymi, przy sporządzaniu których nie oparto się na dokumentach źródłowych, zaś inne z nich zostały oparte na oświadczeniach samej skarżącej. W tej sytuacji uprawnione było uznanie przez organy, iż brak dokumentów, z których w sposób niewątpliwy wynikałby fakt nabycia i posiadania przez skarżącą obywatelstwa polskiego, uniemożliwia stwierdzenie posiadania przez nią obecnie obywatelstwa polskiego. Organy nie naruszyły art. 2 pkt 1 oraz art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego. Konkluzja taka zgodna jest nie tylko z prawem, ale i z logicznymi zasadami rozumowania. Skoro zebrany materiał dowodowy powyższych faktów nie potwierdził, to słusznie wydano decyzję odmawiającą stwierdzenia posiadania przez skarżącą obywatelstwa polskiego. Przyjęcie odmiennego założenia prowadziłoby do wydania rozstrzygnięcia, zgodnego z wnioskiem strony, pomimo uzasadnionych wątpliwości, co do stanu faktycznego w kwestii miarodajnej dla sprawy. Takie działanie organu godziłoby w konstytucyjną zasadę państwa prawnego (art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) i naruszałoby zasadę swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sytuacji, gdy strona domaga się potwierdzenia określonego stanu prawnego. Sąd podkreślił przy tym, że skarżąca miała możliwość złożenia dowodów potwierdzających przedstawiane przez nią okoliczności, lecz nie uczyniła tego, tłumacząc, iż dokumenty te nie zachowały się. Tymczasem udowodnienie istotnych dla sprawy okoliczności mogłoby doprowadzić do rezultatów korzystnych dla strony. W wyniku postępowania wyjaśniającego również nie odnaleziono dokumentów pozwalających na ustalenie, że skarżąca nabyła i posiada obywatelstwo polskie. Nie sposób w tym względzie zgodzić się z zarzutem skarżącej, iż organy dopuściły się naruszeń przepisów prawa procesowego, mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym i art. 7 i art. 77 KPA, bowiem czyniły wszelkie starania celem wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego sprawy i wyjaśnienia sprawy. Organy pomimo, iż odmówiły dowodom przedstawionym przez stronę mocy dowodowej, to dopuściły je, jako mogące się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a zatem nie naruszyły art. 75 § 1 i art. 80 KPA. Zgodnie z zasadą oficjalności, organy w toku postępowania podjęły z urzędu wszelkie kroki zmierzające do wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego i dopuszczały jako dowód wszystko co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem. Obowiązek poszukiwania dowodów ciążył jednak nie tylko na organach administracji, ale obarczał on także stronę, która w swym dobrze rozumianym interesie powinna w tym względzie wykazywać się szczególną dbałością. Skargą kasacyjną Y. L. B. zaskarżyła w całości powyższy wyrok, zarzucając mu: 1) niewłaściwe zastosowanie art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 r. polegające na uznaniu, iż skarżąca nie nabyła obywatelstwa polskiego po swoim ojcu, 2) naruszenie art. 3 § 1 i 2, art. 134, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151, a także art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: PostAdmU) w zw. z art. 7, 75, 77, 80 i art. 138 § 2 KPA, ponieważ Sąd I instancji błędnie ustalił stan faktyczny w sprawie odmawiając przyznania mocy dowodowej części załączonych do wniosku dokumentom wskazujących na fakt nabycia i posiadania przez skarżącą i jej rodziców obywatelstwa polskiego z powodu braku ich oparcia na dokumentach źródłowych, co doprowadziło do oddalenia skargi zamiast uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy wadliwej decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącej naruszenie to miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, gdyż w jego wyniku doszło do oddalenia skargi przez Sąd I instancji. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że organy administracji nie wyjaśniły ostatecznie kwestii biologicznych rodziców skarżącej poprzez bezpośrednie zwrócenie się do strony o jednoznaczne wypowiedzenie się co do podawanych przez nią sprzecznych informacji na ten temat. Zdaniem skarżącej wszechstronna analiza materiału dowodowego pozwalała na ustalenie, iż jej rodzicami byli I. C. i L. S. C. Fakt ten znalazł potwierdzenie w pozyskanych z urzędu dokumentach APC Polish Enquiries. W trakcie postępowania ustalono natomiast, na podstawie błędnej informacji podanej przez pełnomocnika w odwołaniu od decyzji Wojewody z dnia (...) lipca 2009 r., iż rodzicami skarżącej byli D. J. i L. S. z domu A.. Skarżąca zarzuciła także wyrokowi błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez uznanie, iż część zgromadzonych w sprawie dowodów nie ma znaczenia dla jej rozstrzygnięcia jedynie z tego powodu, iż są one dowodami pośrednimi, przy sporządzeniu których nie oparto się na dokumentach źródłowych, zaś inne z nich zostały oparte na oświadczeniach samej skarżącej, a przy tym wyciągnięcie dla skarżącej negatywnych konsekwencji procesowych z powodu nie przedstawienia dowodów bezpośrednio wskazujących na nabycie i posiadanie przez nią obywatelstwa polskiego. Podniesiono, że obowiązująca ustawa o obywatelstwie polskim nie określa dokumentów, które należy złożyć wraz z wnioskiem o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego. Zdaniem skarżącej, wobec braku przepisów szczególnych, do gromadzenia i oceny dowodów załączanych w trakcie postępowania w przedmiocie posiadania obywatelstwa polskiego winny znaleźć zastosowanie ogólne przepisy KPA. 4