obrębie ulic (...) w D. Na koncercie tym nie wywieszono już flag z symboliką nazistowską, nie wznoszono także pozdrowień i okrzyków nazistowskich. Zasadne było zatem wyeliminowanie organizacji tego koncertu z opisu przestępstw przypisanych oskarżonym, co do których postawiono takie zarzuty. Kwestionując takie stanowisko w swojej apelacji, prokurator nie przedstawił jednak na poparcie swoich zarzutów żadnych argumentów natury dowodowej. Czyni to jego apelację w tej części za oczywiście bezzasadną. Kwestia kar orzeczonych wobec oskarżonych Orzeczone wobec wszystkich oskarżonych kary za przestępstwa z art. 256 § 1 KK oceniono nie tylko na tle apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych: W.C. i P.G. (1), lecz także na podstawie art. 447 § 1 KPK w odniesieniu do wszystkich oskarżonych. W całości należy podzielić argumentację Sądu I instancji zawartą na stronach 55-57 uzasadnienia zaskarżonego wyroku (k. (...), t. XLIV) o powodach wymierzenia oskarżonym kar ograniczenia wolności, ocenie okoliczności przedmiotowych i podmiotowych przypisanych im przestępstw, warunków i właściwości osobistych oskarżonych, a także realizacji celów kary pokreślonych w art. 53 KK. Orzeczone kary ograniczenia wolności były sprawiedliwe i spełniały wszelkie wymogi prewencji szczególnej i ogólnej, a także stopień winy i społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonych. Niewątpliwie rodzaj wymierzonych kar pozwoli w szerszej perspektywie ocenić zachowanie oskarżonych, w pożądany sposób zapewni realizację ich aktywności społecznej i przyczyni się do większej refleksji na temat sensu pracy dla społeczeństwa. Kary te czynią także zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości przez przekonanie, że wobec uczestników subkultur należy sięgać do kar wolnościowych, aby ich wychować i kształtować w nich społecznie pożądane postawy. Ponieważ wykonanie kary ograniczenia wolności wcale nie musi być związane z ciężką pracą fizyczną, nie jest zasadny zarzut apelacji oskarżonego G.D. w tym zakresie. Orzeczenia o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze oparto o przepisy art. 634 KPK i art. 635 KPK, art. 636 § 1 i 2 KPK w zw. z art. 633 KPK. biorąc przy tym pod uwagę stan majątkowy i osobisty oskarżonych i ich możliwości finansowe. W zakresie nieuwzględnionej apelacji prokuratora, a zatem w 12/18 części koszty te obciążyły Skarb Państwa (w połowie całości kosztów postępowania odwoławczego oraz w połowie kosztów tego postępowania w odniesieniu do oskarżonych, którzy także złożyli środki odwoławcze), natomiast w pozostałej 6/18 części oskarżeni w częściach równych. Należności przypadające na oskarżonych: F.P., W.C., G.D., M.R., T.M. (1) oraz P.G. (1) na rzecz Skarbu Państwa wyniosły po 181,10 (sto osiemdziesiąt jeden 10/100) złotych tytułem przypadających na nich kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym opłaty za drugą instancję, na co składało się: 1,10 zł z tytułu 1/18 ryczałtu za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu odwoławczym (§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz.U. z 2004 r. Nr 4, poz. 25) oraz 180 zł opłaty (art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.). 33