I) w dniu 20 sierpnia 2011 r. w B. w czasie trwania imprezy sportowej - meczu piłki nożnej rozgrywanego pomiędzy
drużynami (...) wdarł się na teren, na którym rozgrywane były zawody sportowe - na murawę boiska to jest o czyn z art.
60 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych,
II) w dniu 20 sierpnia 2011 r. w B. publicznie znieważył grupę ludności z powodu jej przynależności wyznaniowej w
ten sposób, że podczas meczu piłki nożnej rozgrywanego pomiędzy drużynami (...) wykrzykiwał słowa „Jude Raus", to
jest o czyn z art. 257 KK.
Wyrokiem z dnia 16 marca 2012 r. Sąd Rejonowy w D.:
I. oskarżonego K. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku,
to jest przestępstwa z art. 60 ust. 1 Ustawy z dnia 20 marca 2009 roku o Bezpieczeństwie Imprez Masowych i za to na
podstawie art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 roku o Bezpieczeństwie Imprez Masowych wymierza mu karę 6
(sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 KK i art. 70 § 1 pkt 1 KK wykonanie orzeczonej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku
wobec oskarżonego K. S. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;
III. oskarżonego K. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II. części wstępnej
wyroku tj. występku z art. 257 KK i za to na podstawie art. 257 KK wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia
wolności;
IV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 KK i art. 70 § 1 pkt 1 KK wykonanie orzeczonej w punkcie III części dyspozytywnej wyroku
wobec oskarżonego K. S. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;
V. na podstawie art. 85 KK i art. 86 § 1 KK orzeczone wobec oskarżonego K. S. w punkcie I. i III. części dyspozytywnej
wyroku kary pozbawienia wolności łączy i wymierza karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
VI. na podstawie art. 69 § 1 i 2 KK i art. 70 § 1 pkt 1 KK wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. S. kary łącznej
pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa);
VII. na podstawie art. 39 pkt 2c KK w zw. z art. 41b KK i art. 66 ustawy z dnia 20 marca 2009 roku o bezpieczeństwie
imprez masowych orzeka wobec oskarżonego K. S. środek karny w postaci zakazu wstępu na imprezy masowe na okres
1 (jednego) roku, połączonego z obowiązkiem osobistego stawiennictwa w miejscu określonym przez właściwego, ze
względu na miejsce zamieszkania osoby skazanej Komendanta Powiatowego Policji w czasie trwania meczów piłki nożnej
na terenie powiatu dzierżoniowskiego przez drużynę seniorów klubu piłkarskiego „B." oraz przez I drużynę seniorów
Miejskiego Zakładowego Klubu Sportowego (...);
VIII. na podstawie art. 63 § 1 KK na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres jego
zatrzymania w dniu 25 sierpnia 2011 roku, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada
jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;
IX. na podstawie art. 627 KPK zasądza od oskarżonego K. S. na rzecz Skarbu Państwa z tytułu wydatków kwotę 90
złotych, a na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych wymierza
opłatę w kwocie 180 złotych.
Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego. Zarzucił
on temu wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a
mianowicie art. 343 § 7 KPK w zw. z art. 335 § 1 KPK, polegające na uwzględnieniu wadliwie sformułowanego wniosku
prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczeniu wobec oskarżonego K. S., za
popełnienie przestępstw określonych w art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych
(Dz.U. Nr 62, poz. 504, ze zm.) i w art. 257 KK, uzgodnionego z nim środka karnego w postaci zakazu wstępu na imprezy masowe, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisu praw materialnego - art. 43 § 1 KK bowiem
uzgodniony zakaz został orzeczony na okres 1 roku, to jest poniżej dolnej ustawowej granicy na jaki powyższy środek
karny może być orzeczony.
Stawiając powyższe zarzuty Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi
Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i jako taka zasługuje na uwzględnienie. Orzekając wobec K.
S. środek karny w postaci zakazu wstępu na imprezę masową na okres jednego roku, Sąd Rejonowy postąpił wbrew ure2