W aktach niniejszej sprawy znajdują się dokumenty i wiadomości, których upublicznienie spowodowałoby możliwość nieuprawnionego dostępu do tzw. informacji wrażliwych i rodziłoby niebezpieczeństwo naruszenia dóbr osobistych określonych osób. Nadto, Prokurator nawiązał do uzasadnienia wniosku J. M. (którego intencją było przedstawienie raportu przedstawicielom Narodu Polskiego oby mogli przekonać się, czy rzeczywiście ich rodacy zlikwidowali Żydów w J., czy też likwidacji dokonani Niemcy) uważając, że powody zainteresowania skarżącego nie uzasadniają udostępnienia mu dokumentów w oparciu o treść art. 156 § 5 KPK. Prokurator wyraził wątpliwość, czy skarżący znajdzie odpowiedź na nurtujące go pytania w żądanym sprawozdaniu, które dotyczy wycinka sprawy, jednego z wielu działań, podjętych w trakcie postępowania karnego, w którym przesłuchano ponad 100 świadków i podjęto wiele innych czynności. Wyniki tych działań były, swego czasu, szeroko komentowane w mediach czy publikacjach naukowych i są powszechnie dostępne w internecie. Zanonimizowana wersja postanowienia z dnia (...).06.2003 r. o umorzeniu śledztwa jest również dostępna w internecie (wskazano adres strony), co czyni zbędnym wydawanie wnioskodawcy odrębnego egzemplarza tego postanowienia. W skardze na bezczynność zarzucono naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten gwarantuje prawo dostępu do informacji publicznej poprzez bezpodstawne odmówienie tego prawa, 2. art. 13 ust. 2 DostInfPubU poprzez niezasadne przedłużenie terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik skarżącego wniósł o : – stwierdzenie, że Prokurator dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia (...).02.2018 r. i zobowiązanie Prokuratora do jego załatwienia, - stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłaty od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że akta zakończonego umorzeniem postępowania karnego lub zawarte w nich dokumenty, mają walor informacji publicznej i podlegają udostępnieniu nie na zasadach art. 156 § 5 KPK lecz w trybie DostInfPubU. Dotyczy to również opinii biegłych. Skarżący podkreślił, że nie żądał udostępnienia całych akt lecz tylko dwóch dokumentów, co nie mogło naruszać dóbr osobistych określonych osób (jak twierdzi Prokurator), gdyż dotyczy osób nieżyjących a dokument miałby być w formie zanonimizowanej. Skarżący powołał liczne orzecznictwo sądów administracyjnych na poparcie swego stanowiska. Prokurator wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie, a w odpowiedzi na skargę (k. 13 – 14) wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie z powodu wniesienia skargi po terminie wskazanym w art. 53 § 2 PostAdmU Zdaniem Prokuratora przepis art. 156 § 5 KPK stosuje się również po zakończeniu postępowania przygotowawczego i jest on przepisem szczególnym wobec przepisów DostInfPubU, na co zezwala art. 1 pkt 2 DostInfPubU W piśmie procesowym z dnia 5.06.2018 r. (k. 36) pełnomocnik skarżącego odniósł się do orzeczeń sądów administracyjnych wymienionych w zarządzeniu Prokuratora twierdząc, ze nie są one adekwatne do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu skarga jest uzasadniona. Spór, w niniejszej sprawie, sprowadzał się do tego, czy wniosek skarżącego z dnia (...).02.2018 r. o udzielenie informacji publicznej (co do charakteru tej informacji nie było kontrowersji) powinien być załatwiony przez Prokuratora w trybie DostInfPubU czy też na podstawie art. 156 § 5 KPK. Prawo obywatela do uzyskania informacji publicznej zostało zagwarantowane w art. 61 Konstytucji RP. Natomiast podstawową ustawą regulującą tryb dostępu do informacji publicznej i określającą przedmiotowy i podmiotowy zasięg pojęcia "dostępności do informacji publicznej" jest ustawa z dnia 06.09.2001 r. o dostępie do informacji 2