nym dzierżawcą gruntów. Tym bardziej, że po zakończeniu wojny teren został przejęty przez Powszechną Spółdzielnię Spożywczą "(...)", która wybudowała na części tej nieruchomości piekarnię. Dlatego też, zdaniem Stowarzyszenia, nie można wywodzić, że została zachowana ciągłość władania (użytkowania) przedmiotowego gruntu i dać jedynie wiarę wyjaśnieniom słownym obecnych właścicieli (którzy nabyli ten teren od Spółdzielni w drodze kupna nieruchomości a nie ewentualnej restytucji znacjonalizowanego mienia) w zakresie użytkowania terenu na przestrzeni lat, szczególnie w okresie międzywojennym i II Wojny Światowej. Odnosząc się do argumentacji Ministra, że "Okoliczności lokalizacji na terenie działki ew. nr (...), mogiły z 1945 r. w toku postępowania dowodowego nie potwierdziły się ", Stowarzyszenie wskazuje, że organ I instancji nie dążył do podjęcia stosownych czynności, aby to miejsce zlokalizować. (...) WKZ poprzestał jedynie na oględzinach działek, gdzie faktycznie nie ma żadnych naziemnych śladów z uwagi na ciągłe przekształcenia terenu, użytkowanego przez Spółdzielnię na potrzeby zlokalizowanej tam piekarni. Stowarzyszenie złożyło 18 stycznia 2022 r. wniosek o przeprowadzenie dowodu i pozyskanie z zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej oraz Biura Informacji i Poszukiwań Polskiego Czerwonego Krzyża, protokołów z ekshumacji ofiar wojny z terenu cmentarza żydowskiego w P. oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie oraz przeniesienia szczątków z innych miejsc na przedmiotowy cmentarz żydowski. Jeśli takie dokumenty istnieją, w ocenie skarżącego, mogłyby to pomóc w ustaleniu stanu faktycznego pozostałego założenia cmentarnego, jak i mogił wojennych na przedmiotowym terenie. (...) WKZ uznał te działania za niepotrzebne, a organ odwoławczy nie dopatrzył się w tym błędu. Organy nie przeprowadziły właściwie postępowania dowodowego, co narusza art. 7 i art. 77 § 1 KPA Skarżący podnosi również, że w aktach postępowania znajduje się pismo M. F., będącego Przewodniczącym Związku Religijnego Wyznania Mojżeszowego w PRL, w którym wskazano, że na terenie dawnej działki ewidencyjnej nr (...), znajduje się mogiła wojenna dwóch Żydów, którzy zostali rozstrzelani podczas ewakuacji z obozu w O. Przewodniczący F. wskazuje w swoim liście, że "... mogiła znajduje się w pasie grzebalnym cmentarza żydowskiego". Z materiału tego wynika, że przynajmniej część dawnej działki ewidencyjnej nr (...) była wykorzystywana na cele grzebalne i nie tylko, że znajduje się tam grób z czasów II Wojny Światowej. Skoro postępowanie w sprawie zostało wszczęte z urzędu, to organy zobligowane były do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy. W tym wypadku organy obu instancji nie podjęły działań, celem ustalenia stanu faktycznego a poprzestały jedynie na pobieżnej ocenie zebranego materiału. Zdaniem skarżącego, za pomocą nieinwazyjnych badań georadarowych terenu, jak również kwerendy w zbiorach IPNu oraz Biura Informacji i Poszukiwań PCK, można było zweryfikować informacje zawarte w piśmie M. F.. Stowarzyszenie przypomina, że w świetle zasady prawdy materialnej, celem postępowania prowadzonego przez organ jest ustalenie tej prawdy na podstawie udowodnionych faktów i okoliczności. Dotarcie do prawdy materialnej następuje dzięki zgromadzeniu odpowiedniego materiału dowodowego, a następnie poddania go ocenie. Skoro organy obu instancji nie przywiązały wagi do rzetelnego przeprowadzenia postępowania dowodowego, twierdzenie że działki ewid. nr (...) i (...) nie stanowiły integralnej części cmentarza żydowskiego w P. jest przedwczesne. Dopiero po zebraniu wszystkich dowodów w sprawie, można będzie dokonać oceny czy przedmiotowy teren wchodził w zakres założenia cmentarnego oraz dokonać oceny jego wartości historycznych, artystycznych, zabytkowych i naukowych. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 17 kwietnia 2023 r. Stowarzyszenie dokonało uzupełnienia argumentacji zaprezentowanej w skardze oraz wskazało na złożone do akt "wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie" skierowane do organu I instancji. Skarżący załączył jednocześnie kopię odpowiedzi Starosty (...) z 13 marca 2023 r., jaką otrzymał w związku z zapytaniem skierowanym do tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej "PostAdmU") wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nie3