c) zadaszonej wiaty śmietnikowej o pow. 23,15 m2 d) terenów utwardzonych tj. dojścia, dojazdy, miejsca postojowe o łącznej pow. 413,56 - pozostałe tereny zielone o łącznej powierzchni pow. 473,22 m2. Zatem, biorąc pod uwagę wspomniane wcześniej podpiwniczenie obiektów kubaturowych na głębokość większą niż głębokości grzebalnych mogił, ewentualna obecność ludzkich szczątków, która uzasadniałaby otoczenie tego obszaru ochroną, w istocie dotyczyłaby tylko terenów utwardzonych i zielonych. Jak wynika ze znajdującej się w aktach opinii Narodowego Instytutu Dziedzictwa Oddziału Terenowego w (...), precyzyjne wyznaczenie pierwotnych granic cmentarza żydowskiego, będzie możliwe dopiero po przeprowadzeniu badań geofizycznych a następnie w wybranych miejscach badań wykopaliskowych, zgodnie z wytycznymi Komisji Rabinicznej do Spraw Cmentarzy. W ocenie Sądu, rownież wpis do wojewódzkiej ewidencji zabytków, na który powołuje się Minister, nie przesądza, że dana nieruchomość odpowiada definicji zabytku z art. 3 ust. 1 u.o.z. Wskazać bowiem należy, że w orzecznictwie ukształtował się pogląd, zgodnie z którym z uwagi na uproszczony charakter postępowania w sprawie włączenia zabytku do wojewódzkiej a następnie gminnej ewidencji zabytków, w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów KPA, w których jedną z przesłanek jest fakt włączenia określonego zabytku do wspomnianych ewidencji, organ administracji nie może swojego rozstrzygnięcia oprzeć jedynie o to, że doszło do włączenia określonego zabytku do wojewódzkiej ewidencji zabytków i następnie do gminnej ewidencji zabytków. W takim postępowaniu dopuszczalne jest badanie, czy zabytek włączony do tych ewidencji, rzeczywiście odpowiada definicji zabytku określonej w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (wyroki NSA: z 9 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 254/15, z 8 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 1926/17, z 29 listopada 2018 r., sygn. akt II OSK 2225/18). Jednocześnie wskazać w tym miejscu należy, że przedmiotowy teren nie został wpisany do ewidencji gminnej, zaś umieszczenie go wyłącznie w ewidencji wojewódzkiej, nie pociąga za sobą obowiązku dokonywania przez inwestora uzgodnień z organem konserwatorskim (art. 53 ust. 4 pkt 2 PlanZagospU). Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu Minister nie wykazał, by przedmiotowy teren spełniał kryteria zabytku a więc zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 u.o.z. stanowił nieruchomość lub jej część będącą dziełem człowieka lub związaną z jego działalnością i stanowiącą świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, której zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową. Na przedmiotowym terenie, nie zachowały się jakiekolwiek ślady, świadczące o tym, że faktycznie znajdował się tam stary cmentarz żydowski. Obecnie granice zarówno nowego, jak też starego cmentarza żydowskiego są zupełnie nieczytelne w terenie i trudne do precyzyjnego określenia nawet na podstawie dokumentów (...)WKZ. Należy także wspomnieć, że przedstawiciel organu konserwatorskiego w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 26 marca 2021 r., również nie potrafił określić, gdzie znajduje się ten cmentarz i jakie są jego granice. Nie można także zdaniem Sądu pominąć argumentacji Skarżącego związanej z obowiązującymi w latach 1965 – 2002 na terenie działki inwestycyjnej planami miejscowymi. W planach tych nie ma żadnego odniesienia do cmentarza żydowskiego w (...), natomiast otrzymały one wszystkie wymagane uzgodnienia i opinie, w tym dotyczące przeznaczenia omawianego terenu również od organów konserwatorskich. Przy sporządzaniu miejscowych planów uczestniczyły służby konserwatorskie, które pozytywnie uzgodniły planowane w podanych dokumentach rozwiązania. Wskazuje na to dokumentacja dołączona do skargi. Prowadzi to jednocześnie do wniosku, że organ konserwatorski, miał wpływ na ochronę miejsca po cmentarzu żydowskim, przed 2014 r. (tj. przed wpisaniem do Wojewódzkiej ewidencji zabytków) lecz tego nie objął go ochroną i zatwierdzał inne niż zabytkowy cmentarz przeznaczenie tego terenu. Jak wynika z akt sprawy, w tym także z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia (str.2) cmentarz, jaki według ustaleń organów znajduje się na terenie działki inwestycyjnej, nie został ujęty w gminnej ewidencji zabytków, przez co nie kwalifikuje się do uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków w świetle art. 7 u.o.z. i art. 60 ust. 1, art. 64 ust. 1 i art. 53 ust. 4 pkt 2 PlanZagospU. W myśl bowiem powyższych przepisów decyzje o ustaleniu warunków zabudowy wydaje się w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków jedynie w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych formami ochrony zabytków, o których mowa w art. 7 u.o.z. oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków, zaś a przedmiotowa działka i inwestycja nie należy do żadnej z tych kategorii. Cmentarz żydowski wpisany został w dniu 7