3. naruszenie przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1 KPA, art. 78 i 80 KPA polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, zaniechaniu odniesienia do wszystkich zarzutów wnioskodawcy podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z 27 października 2007 r. o umorzeniu postępowania. Minister uwzględnił tylko niektóre dowody, co skutkowało błędnym ustaleniem, że A. nie jest gminą żydowską w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z 1997 r. i jako taka mogła być zarejestrowana jako nowy związek wyznaniowy w trybie ustawy z 1989 r., podczas gdy jest ona gminą żydowską w rozumieniu tego przepisu i o jej bycie prawnym mogły zadecydować wyłącznie władze Związku Gmin; 4. nieprzeprowadzenie dowodów z opinii Naczelnego Rabina P. na okoliczność, czy w świetle dokumentów przedstawionych przez A. należy przyznać jej status gminy żydowskiej w rozumieniu ustawy z 1997 r.; 5. nie został przesłuchany w charakterze świadka P.K. na temat okoliczności zniesienia Gminy Wyznaniowej Ż. w G. oraz na okoliczność działań członków A. wskazujących na to, że postrzegają ją oni jako następczynię prawną zniesionej Gminy; 6. dokonywanie ustaleń faktycznych na podstawie wyselekcjonowanych dowodów, a nie na podstawie całokształtu materiału dowodowego sprawy, co szczególnie ujawniło się przy wykorzystaniu opinii dr hab. Z.P. jako podstawy ustaleń. Minister zaniechał analizy całej opinii, a rozstrzygnięcie oparł na niewielkim i wyrwanym z kontekstu jej fragmencie; 7. naruszenie art. 107 § 3 KPA. Zarzut ten dotyczy w szczególności pominięcia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkich dokumentów, na które powoływał się Związek Gmin w swoim wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, co pozbawiło wnioskodawcę i organ możliwości ustalenia, czy podstawą faktyczną ustaleń organ administracji uczynił całokształt materiału zgromadzonego w sprawie; 8. błędne ustalenie, że A. nie jest gminą żydowską w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z 1997 r. i co za tym idzie Związek Gmin nie ma interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o wpisaniu tej Gminy do Rejestru kościołów i związków wyznaniowych, co narusza interes prawny wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylając wymienionym na wstępie wyrokiem zaskarżoną decyzję oraz decyzją ją poprzedzającą wskazał, że w decyzji z dnia (...) października 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podaje, że był związany wskazaniami Sądu, a więc do analizy, czy A. pozostaje typową gminą żydowską w rozumieniu ustawy z 1997 r. Wskazania te zawierają się w stwierdzeniu Sądu, że "bez zbadania i porównania zasad wyznania i celów działania Związku Gmin i Niezależnej Gminy nie jest możliwa ocena bądź nie interesu prawnego skarżącego w postępowaniu rejestrowym". W dalszej części uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarta jest ocena prawna, z której jednoznacznie wynika, że sytuacja prawna i majątkowa gmin wyznaniowych żydowskich jest uregulowania odrębną ustawą i to ona przewiduje, że tryb tworzenia nowych gmin reguluje prawo wewnętrzne (art. 7 ust. 1 ustawy z 1997 r.). Sąd zauważa też, że nie jest oczywiste, iż Związek Gmin, któremu ustawa przyznaje określone uprawnienia i kompetencje w zakresie gmin wyznaniowych żydowskich nie ma legitymacji w postępowaniu o rejestrację podmiotu, który jego zdaniem jest gminą żydowską. Minister przedstawił argumenty z kategorii wolności sumienia i wyznania oraz zasad rejestracji kościołów, a nie interesu prawnego skarżącego w świetle art. 18 ustawy z 1989 r. i art. 7 ustawy z 1997 r. W konkluzji Sąd stwierdza, że jeżeli "nowo zarejestrowana gmina jest w założeniu typową gminą żydowską, Związek Gmin ma prawo brać udział w postępowaniu rejestrowym" z uwagi na uprawnienia wynikające z ustawy z 1997 r., która odwołuje się do prawa wewnętrznego gmin żydowskich. Ta ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania nie zostały właściwie zrozumiane przez organ ani prawidłowo zastosowane w dalszym postępowaniu. Minister uznał, że po wszczęciu postępowania - zgodnie z art. 153 PostAdmU - był związany wskazaniami Sądów, a więc do ustalenia, czy Związek Gmin posiada przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o wpisie i do ustalenia, czy A. pozostaje typową gminą żydowską w rozumieniu ustawy z 1997 r. i na tej ostatniej kwestii się w zasadzie skupił, chociaż ta wbrew stanowisku organu nie mogła przesądzać o uprawnieniach Związku w zakresie kwestionowania decyzji o wpisie do rejestru A. Organ przytacza opinię Naczelnego Rabina P., według którego A. należy zaliczyć "do tradycji liberalnej (...) właściwej dla judaizmu reformowanego". W ocenie Ministra Związek Gmin i gminy żydowskie mają charakter ortodoksyjny, a różnica pomiędzy A., a gminami żydowskimi co do zasad życia religijnego upoważnia do stwierdzenia, że A. nie jest typową gminą żydowską w rozumieniu ustawy z 1997 r. Z tego powodu Związek Gmin nie jest stroną postępowania w sprawie wpisu do rejestru A. Sąd I instancji tego poglądu nie podzielił. Ustawa z 1997 r. nie przewiduje podziału gmin żydowskich na typowe i ortodoksyjne. Art. 2 ust. 1 tej ustawy stanowi, że gminy żydowskie zrzeszają pełnoletnie osoby wyznania mojżeszowego, posiadające obywatelstwo polskie, zamieszkałe na terytorium RP. Z przepisu tego wynika, że osoby wyznania mojżeszo- 4