Wyrok WSA w Warszawie z 17.03.2023 r., VII SA/Wa 2673/22, Legalis nr 2903464 Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2023 r. VII SA/Wa 2673/22 Skład sądu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2023 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia (...) z siedzibą w S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 25 października 2022 r. znak DOZ-OAiK.650.848.2022.BS w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie robót archeologicznych oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z 25 października 2022 r., znak: DOZ-OAiK.650.848.2022.BS, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, działając na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 5, art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 840 ze zm., dalej jako: "u.o.z.o.z.") oraz art. 17 pkt 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000, dalej: "KPA"), po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia (...) z siedzibą w S. - utrzymał w mocy decyzję (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z (...) września 2022 r. Nr (...), udzielającą Gminie G. pozwolenia nr (...) na prowadzenie badań archeologicznych w ramach realizacji prac związanych z zagospodarowaniem Parku W. na działce nr (...) w G., na cele rozwoju społecznego. Do wydania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej także: "Minister", "organ odwoławczy") doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych wskazanych przez organy. (...) Wojewódzki Konserwator Zabytków (dalej: "organ I instancji" lub "(...)WKZ"), postanowieniem z (...) listopada 2021 r. Nr (...) dopuścił Stowarzyszenie (...) w S. (dalej: "Stowarzyszenie" bądź "skarżący") do udziału w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na prowadzenie badań archeologicznych, realizowanych w związku z zagospodarowaniem Parku W. w G. na działkach ewidencyjnych (...), (...) i (...), obręb G.. Następnie organ I instancji decyzją z (...) marca 2022 r. Nr (...), po rozpatrzeniu wniosku z 22 lutego 2022 r., pozwolił Gminie G. na prowadzenie robót budowlanych na terenie dawnego cmentarza żydowskiego, w granicach działki ewidencyjnej nr (...) w G., ul. P., pow. inowrocławski, wpisanego do rejestru zabytków pod nr (...), z terminem ważności pozwolenia do dnia 31 grudnia 2023 r. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniu 25 sierpnia 2022 r. Gmina G. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na prowadzenie badań archeologicznych realizowanych w związku z zagospodarowaniem Parku W. w G. - na działce nr ew. (...). (...) WKZ, po rozpatrzeniu ww. wniosku, decyzją z (...) września 2022 r. Nr (...), udzielił pozwolenia nr (...) na prowadzenie badań archeologicznych w ramach realizacji prac związanych z zagospodarowaniem Parku W. na działce nr (...) w G., na cele rozwoju społecznego, wskazując współrzędne geodezyjne oraz szczegółowy zakres i sposób prowadzenia badań (...), z terminem ważności pozwolenia: od uprawomocnienia się decyzji do 31 grudnia 2022 r. oraz nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W sentencji powyższego orzeczenia wymieniono szczegółowy zakres i sposób prowadzenia badań. Stowarzyszenie - z zachowaniem ustawowego terminu - wniosło odwołanie od wskazanej wyżej decyzji organu I instancji z (...) września 2022 r. Nr (...). Podniosło, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 77 § 1 KPA w związku z art. 80 KPA poprzez nieuzyskanie opinii Związku (...), wymaganej na mocy zawartego porozumienia 1