Postanowieniem z dnia 24 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie udzielił powodom zabezpieczenia poprzez wpisanie do ksiąg wieczystych poszczególnych nieruchomości ostrzeżeń o toczącym się postępowaniu o zwrot przedmiotu darowizny w zakresie udziałów pozwanego wynoszących 3/14 współwłasności nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne numer (...) o łącznej powierzchni 1.697 m2, dla których Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...), ½ prawa współwłasności nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne numer (...) o łącznej powierzchni 3.038 m2, dla których Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...), ½ prawa współwłasności nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna numer (...) o powierzchni 1.228 m2, dla której Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...), ½ prawa współwłasności nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna numer (...) o powierzchni 4.710 m2, dla której Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...) (postanowienie z dnia 24.09.2019 r. – k. 91, uzasadnienie – k. 92-95). Postanowieniem z dnia 24 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczeń powodów w zakresie co do orzeczenia zakazu sprzedaży i obciążania przez pozwanego odpowiednich praw we współwłasności odpowiednich nieruchomości oraz co do orzeczenia wpisania do ksiąg wieczystych odpowiednich nieruchomości informacji o orzeczeniu zakazu sprzedaży i obciążania przez pozwanego odpowiednich praw (postanowienie z dnia 24.09.2019 r. – k. 97, uzasadnienie – k. 97-101). W odpowiedzi na pozew z dnia 6 grudnia 2021 r. (data prezentaty Sądu Okręgowego w Warszawie – k. 145) pozwany G. C. wniósł o oddalenie powództwa w całości i o obciążenie kosztami postępowania sądowego powodów w całości według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany potwierdził, że w dniu 29 czerwca 1999 r. otrzymał wraz ze swą żoną M. C. od jej rodziców (powodów) do majątku wspólnego małżonków w formie darowizny prawa własności nieruchomości, oznaczonej dawniej jako działka ewidencyjna numer (...). Pozwany potwierdził też, że obecnie pozostaje ze swą żoną w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Pozwany zarzucił, że powodowie nie wskazali w pozwie, względem którego z nich jako darczyńców pozwany miałby dopuścić się rażącej niewdzięczności, przy czym zaprzeczył, jakoby dopuścił się jej kiedykolwiek względem któregokolwiek z powodów jako darczyńców. Pozwany zakwestionował zarzuty sformułowane pod jego adresem a dotyczącego tego, że odmawiał pomocy powodom i że stosował względem nich przemoc psychiczną czy fizyczną. Wskazał, że osobą agresywną jest powód, który nadużywa alkoholu i dyskryminuje pozwanego na tle religijnym. W ocenie pozwanego odwołanie darowizny w przedmiotowej sprawie jest bezzasadne, a skutkiem tego odwołania może być bezpodstawne wzbogacenie się powodów o wartość nakładów finansowych poczynionych przez małżonków C. na darowane im przez powodów nieruchomości gruntowe, co zdaniem pozwanego jest niezgodne z obowiązującym porządkiem prawnym oraz zasadami współżycia społecznego (odpowiedź na pozew – k. 145-150). W replice na odpowiedź na pozew z dnia 9 maja 2022 r. powodowie podtrzymali dotychczasowe żądania i stanowisko w niniejszej sprawie. Zaprzeczyli wszelkim twierdzeniom pozwanego kwestionującym dopuszczanie się przez niego rażącej niewdzięczności względem darczyńców i ich osób najbliższych. Powodowie podnieśli, że pozwany, przestawiając swoją osobę w roli ofiary wyimaginowanych aktów agresji powoda, zaś powoda w roli agresora, alkoholika i antysemity, mija się z prawdą i dąży w ten sposób do upokorzenia powodów i przedstawienia siebie w korzystnym świetle. Powodowie zaprzeczyli, by powód kiedykolwiek dopuścił się aktów agresji względem pozwanego, ponadto podali, że te twierdzenia pozwanego są w ich odbiorze jedynie gołosłowną polemiką z ich twierdzeniami, mającą na celu uniknięcie konieczności zwrotu przedmiotu darowizny. Dodatkowo powodowie podali, że pozwany przez lata szykanował powoda, gnębił go w miejscu pracy, pomawiał i upadlał, ponadto odnosił się z pogardą także wobec powódki. Podnieśli nadto, że negatywny stosunek pozwanego do powodów nie zmienił się do dnia dzisiejszego, a pozwany dopuszczał się także przemocy fizycznej i psychicznej względem córki powodów a żony pozwanego – M. C. oraz ich małoletnich dzieci, w konsekwencji czego postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2020 r. Sąd Rejonowy w Pruszkowie, III Wydział Rodzinny i Nieletnich, sygn. akt III RNs 1039/19, na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie zobowiązał G. C. do opuszczenia zajmowanego przez małżonków mieszkania, pozwany wyprowadził się z niego w sierpniu 2020 r., ponadto w związku z występowaniem przemocy ze strony pozwanego rodzina córki powodów M. C. była już dwukrotnie objęta procedurą (...). W ocenie powodów pozwany istotnie naruszył spoczywający na nim obowiązek wdzięczności względem darczyńców, gdyż jego działania nacechowane były i w dalszym ciągu są znacznym natężeniem złośliwości oraz złej woli ukierunkowanej na wyrządzenie darczyńcom i ich osobom najbliższym krzywdy. Zdaniem powodów, w tym stanie rzeczy zaszły 5