procesu za obie instancje, zgodnie z normami, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu sądowi rozstrzygnięcia co do kosztów procesu.
W odpowiedzi na apelację powódki pozwany wniósł o jej oddalenie i rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa adwokackiego
w postępowaniu apelacyjnym według norm prawem przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje;
Apelacja powódki jest zasadna, choć nie można podzielić wszystkich zarzutów wyszczególnionych w ramach pierwszej
podstawy apelacyjnej, czyli zarzutu naruszenia prawa procesowego.
W myśl art. 233 § 1 KPC Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Sąd orzekający ma zatem swobodę w ocenie dowodów, jednakże ocena ta nie
może być całkowicie dowolna. Jest ona bowiem ograniczona zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego. Czynnik
logiczny ograniczający swobodę oceny dowodów oznacza, iż sąd ma obowiązek wyprowadzenia z zebranego materiału
dowodowego wniosków logicznie prawidłowych. Wszystkie jego wnioski muszą zatem stanowić logiczną całość. Sąd
może dawać wiarę świadkom, czyli swobodnie oceniać ich zeznania, nie może jednak na tle tych zeznań budować wniosków, które z nich nie wynikają. Poza tym ocena dowodów musi być dokonana na podstawie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. Sąd musi uwzględnić wszystkie dowody oraz wszelkie towarzyszące im okoliczności, które
mogą mieć znaczenie dla oceny mocy i wiarygodności tych dowodów. I tak przy ocenie dowodu z zeznań świadków sąd
powinien mieć na uwadze również charakter stosunków łączących świadka ze stroną, a treść jego zeznań zestawiać także
z pozostałymi dowodami naświetlającymi okoliczności sprawy. Swobodna ocena dowodów nie opiera się na ilościowym
porównaniu przedstawionych przez świadków, strony czy biegłych spostrzeżeń i wniosków, lecz na odpowiadającemu
zasadom logiki powiązaniu ujawnionych w postępowaniu dowodowym okoliczności w całość zgodną z doświadczeniem
życiowym.
W świetle powyższego skuteczne zakwestionowanie przypisanej sądowi swobody w ocenie dowodów wymaga od skarżącego wykazania, że w następstwie istotnych błędów logicznego rozumowania bądź sprzeniewierzenia się zasadom doświadczenia życiowego albo też pominięcia dowodów prowadzących do wniosków odmiennych, niż przyjęte przez sąd
orzekający, ocena dowodów była oczywiście błędna lub rażąco wadliwa. Nie jest wystarczające przekonanie strony o
innej, niż przyjął to sąd, wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż dokonana przez sąd.
W pierwszej kolejności uwzględniając w części zarzut naruszenia prawa procesowego poprzez niepoczynienie ustaleń
faktycznych, które były niezbędne dla istoty sprawy wskutek pominięcia dowodów zgromadzonych w sprawie, Sąd Apelacyjny dodatkowo ustalił:
W domu przy ul. (...) w Ł. mieszkały trzy rodziny. Na parterze domu mieszkał syn powódki K. D. (1) wraz z żoną M.
D. (1) i dziećmi. Na pierwszym piętrze mieszkała powódka wraz z mężem H. D. Natomiast na drugim piętrze mieszkała
córka powódki A. S. (1) wraz z mężem P. S. (1) i córką K.
Wszystkie trzy rodziny utrzymywały ze sobą bardzo dobre rodzinne relacje. Dla powódki dom, rodzina, szczęście jej dzieci
i wnucząt były najważniejsze. Te bardzo dobre relacje między rodzinami utrzymywały się do momentu, kiedy okazało
się, że pozwany nawiązał romans z żoną syna powódki - M. D. (1), o czym córka powódki poinformowała rodziców po
wyprowadzeniu się męża. Dla powódki był to ogromny cios. Z miejsca zamieszkania stron wyprowadził się pozwany
(w listopadzie 2008r) oraz M. D. (1) wraz z dziećmi. Powódka bardzo przeżyła rozpad małżeństw swoich dzieci, źle
wyglądała, często płakała, zmniejszyła się jej aktywność życiowa, potem rzadko odzywała się do najbliższych, sama przez
wiele miesięcy brała leki uspokajające.
(zeznania świadka A. S. - rozprawa z dnia 10.12.2013 r. czas elektroniczny 00:28:01-01:05:44, zeznania świadka K. D.
(1) - rozprawa z dnia 21.02.2014 r. czas elektroniczny 00:22:52-00:41:27)
W 2011 r. powódka zaczęła korzystać z pomocy lekarza, który stwierdził zaburzenia adaptacyjne, zaburzenia nastroju,
lęki, obawy, zamartwianie się. Powódka opowiadała lekarzowi o swojej sytuacji rodzinnej, o zdradzie, do jakiej doszło
pomiędzy jej zięciem i synową,
(zeznania świadka M. P. - rozprawa z dnia 21.02.2014 r. czas elektroniczny 00:09:38-00:15:53)
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2011 r. wydanym w sprawie sygn. akt XII C 862/09 Sąd Okręgowy w Łodzi rozwiązał z
winy męża związek małżeński pomiędzy A. S. (1) a P. S. (1).
W sprawie tej sąd ustalił m.in., że P. S. (1) dopuścił się zdrady małżeńskiej z M. D. (1), do której przyznał się żonie w
marcu 2008 r. Pozwany pytał żonę, czy będą ratować małżeństwo i oświadczył, że zrywa związek z M. D. (1). A. S. (1)
6