Organ nie uznał, za dowód na zawarcie związku małżeństwa figurowanie matki Wnioskodawcy w karcie rejestracyjnej
obozu "G." pod nazwiskiem ojca Wnioskodawcy ponieważ po zakończeniu II wojny światowej osoby przebywające na
terytorium Niemiec nie posiadały żadnych dokumentów tożsamości, a ich rejestracja następowała wyłącznie na podstawie
oświadczeń.
Organ uznał, że wnioskodawca, jako dziecko nieślubne, mógł nabyć obywatelstwo polskie wyłącznie po swojej matce
R. Organ ustalił, że R. B. rodowe J. – matka strony urodziła się w R. i zamieszkiwała tam do co najmniej 1930 r., i jako
stała mieszkanka R., nabyła w dniu (...) stycznia 1920 r. obywatelstwo polskie na podstawie przepisu art. 2 pkt 1 lit. a)
cyt. ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego. Wskazano, że bezsprzecznym jest, iż wnioskodawca nabył obywatelstwo
polskie na podstawie art. 4 w związku z art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego, przez urodzenie – jako dziecko
nieślubne – z matki R. B. rodowe J., obywatelki polskiej.
Organ stwierdził, że w toku postępowania przedłożono świadectwo potwierdzające nabycie obywatelstwa izraelskiego przez matkę zainteresowanego, z którego wynika, iż nabyła ona obywatelstwo izraelskie w dniu (...) listopada 1948
r. Wskazano, że wnioskodawca, w chwili nabycia obywatelstwa izraelskiego przez jego matkę był małoletni i dlatego
mógł utracić obywatelstwo polskie wyłącznie wtedy gdy utraciłaby je jego matka, która sprawowała opiekę nad małoletnim wówczas Wnioskodawcą. Podano, że wnioskodawca nie wykazał, że jego matka w dacie nabycia obywatelstwa
izraelskiego pozostawała w związku małżeńskim z obywatelem polskim. W konsekwencji R. B. rodowe Jakubowicz nie
dotyczył art. 13 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego. Oznacza to, że obywatelstwo polskie matka wnioskodawcy
utraciłaby po spełnieniu przesłanek utraty obywatelstwa polskiego wymienionych w art. 11 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego. Organ stwierdził, że matka zainteresowanego, jako niepodlegająca powszechnemu obowiązkowi wojskowemu w Polsce, utraciła obywatelstwo polskie z mocy prawa na podstawie art. 11 ustawy o obywatelstwie Państwa
Polskiego przez nabycie obywatelstwa izraelskiego, a wraz z nią utracił obywatelstwo polskie na podstawie przepisu art.
11 ustawy, jej małoletni wówczas syn – M. B., który również w tej dacie nabył obywatelstwo izraelskie. Organ powołał
się na wykładnię systemową art. 11 w zw. z art. 13 ww. ustawy. Wskazano również, że wnioskodawca nie nabył w okresie
późniejszym obywatelstwa polskiego.
Skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M.
B. podnosząc zarzuty:
1. niewłaściwego zastosowania art. 4 pkt 1 w zw. z art. 5 względnie art. 4 pkt 2 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 20 lutego
1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego poprzez przyjęcie, iż skarżący nie nabył z chwilą urodzenia obywatelstwa
polskiego,
2. niewłaściwego zastosowania art. 1145 KPC w zw. z art. 1146 KPC w zw. z 1147 KPC w zw. z art. 7, art. 76 § 1, 77,
80 i art. 107 § 3 KPA poprzez uznanie, iż orzeczenie Okręgowego Sądu Rabinackiego w T. z dnia 30 kwietnia 2017 r. nie
wywołało skutków w prawie polskim dla wykazania "ślubnego" pochodzenia skarżącego,
3. błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 58 i 179 prawa małżeńskiego zawartego w Zwodzie Praw Cesarstwa Rosyjskiego z dnia 16/28 marca 1832 r. poprzez uznanie, iż dla skuteczności w prawie polskim zawartego małżeństwa w formie wyznaniowej (judaizmie) wymagane było sporządzenie przez rabina cywilnego aktu zawarcia małżeństwa,
4. niewłaściwego zastosowania art. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U.2014,
poz. 1741), art. 76 § 1 KPA oraz art. 1138 KPC poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z treścią niemieckiego aktu
urodzenia w zakresie "ślubnego" pochodzenia skarżącego,
5. niewłaściwego zastosowanie art. 11 i 13 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego
poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż utrata obywatelstwa polskiego przez
matkę skarżącego będącą "nieślubnym" dzieckiem prowadzi jednocześnie do utraty także przez niego obywatelstwa polskiego,
6. naruszenia art. 7, art. 16 § 1, art. 76 § 1, 77, 80 i art. 107 § 3 KPA oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 10 ust. 3 w zw.
z art. 55 w zw. z art. 66 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim poprzez błędne ustalenie "nieślubnego"
pochodzenia skarżącego i utraty przez niego wraz z matką z dniem (...) maja 1948 r. obywatelstwa polskiego, a także z
powodu braku wyjaśnienia podstaw prawnych takiego stanowiska.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowej stanowisko w sprawie.
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 2247/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
oddalił na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego.
5