obwinionych. Świadkowi, jako uczestnicy manifestacji, potwierdzili, iż w tym dniu doszło do konfrontacji słownej
uczestników zgromadzenia z Panią M. O., która trwała do czasu, gdy odjechała ona z parkingu w asyście
Policji. Zeznania obu świadków nie przyczyniły się znacząco do ustalenia stanu faktycznego, a mając na uwadze
zaangażowanie świadków jako uczestników protestu, Sąd nie czynił ich też istotną podstawą swoich ustaleń.
Sąd uznał także za wiarygodne dowody z dokumentów w postaci: notatek urzędowych (k. 1, 12-23, 24-29), protokołu
oględzin nagrania (k. 2-11), informacji o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego
(k. 258-261, 365, 645-649), danych z Krajowego Rejestru Karnego (k. 264-267, 366, 638, 641-644), printscreenów
z nagrań i postów w mediach społecznościowych (k. 508-578) oraz dokumentów z postępowania przygotowawczego
Prokuratury Rejonowej (...) 2 Ds. 241.2019.II (k. 717-721) i dokumentów z postępowania z prywatnego aktu oskarżenia
obwinionej E. P. (k. 722-754). Dokumenty te sporządzone zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami, przez
uprawnione do tego osoby i instytucje. Sąd z urzędu nie dostrzegł powodów, dla których należałoby odmówić im
wiarygodności i mocy dowodowej. Autentyczności dokumentów nie kwestionowały również strony.
Istotne dla ustalenia stanu faktycznego były oględziny materiałów audio - video zapisanych na płytach CD-R (k.
273, 504), odtworzonych na rozprawie, które dawały obraz tego, jak przebiegały zdarzenia wskazane we wnioskach o
ukaranie. Odtworzonych na rozprawie nagrań żadna ze stron nie kwestionowała jako nieautentycznych. Sąd uczynił
też przedmiotowe nagrania istotną podstawą swoich ustaleń.
Sąd Rejonowy, w zakresie rozważań prawnych w odniesieniu do poczynionych ustaleń
faktycznych zważył, co następuje:
Po dokonaniu opisanych ustaleń faktycznych, Sąd przeanalizował je przez pryzmat znamion zarzucanego wszystkim
obwinionym wykroczenia z art. 90 § 1 kw, oraz części obwinionym wykroczenia z art. 63a par. 1 kw, sprawdzając, czy
zachowanie obwinionych spełnia przesłanki ogólne czynu zabronionego, jako wykroczenie (przede wszystkim, czy jest
to zachowanie społecznie szkodliwe) oraz czy obwinieni zrealizowali znamiona szczególne przypisanych im czynów.
Rozpoczynając analizę prawną nie można nie zwrócić uwagi na konsekwencje zgromadzenia z udziałem obwinionych
i przedstawianych w publicznej telewizji informacji m.in. o obwinionych i czynach, których mieli się dopuścić pod
budynkiem Telewizji (...). Pozwoli to bowiem na spojrzenie na zachowania obwinionych przez pryzmat poziomu
gwarancji dla korzystania obecnie w Polsce z podstawowych praw obywatelskich.
Jak można dowiedzieć się z raportu międzynarodowej organizacji pozarządowej, monitorującej wolność prasy na
całym świecie „Reporterzy bez Granic”, opublikowanego w dniu 21 kwietnia 2020 r., Polska w indeksie wolności prasy
w 2019 r. spadła z miejsca 59 na miejsce 62. Jak wynika z uzasadnienia takiej oceny poziomu wolności prasy w Polsce,
wpływ na to miało m.in. dalsze przekształcanie mediów publicznych w narzędzia propagandy rządu, a za przykład
efektów takich działań wskazano w raporcie za 2019 rok przedstawienie w programie informacyjnym (...) danych osób
protestujących przed budynkami telewizji państwowej (pełna treść indeksu za 2019 r opublikowana tutaj: https://
rsf.org/en/ranking/2019#). Wskazane w raporcie okoliczności dotyczyły właśnie zgromadzenia z dnia 2 lutego 2019 r.
i m.in. obwinionych w przedmiotowym postępowaniu. Dodać tutaj można, iż jak wynika z analizy corocznych raportów
organizacji „Reporterzy bez Granic”, Polska w rankingu wolności prasy spada systematycznie od 2016 r. (w 2015 r.
była w tym rankingu obejmującym 180 krajów na 18 miejscu, a w 2016 już na miejscu 47).
Na powyższe okoliczności Sąd wskazuje dlatego, iż pozwala to także ocenić wiarygodność wyjaśnień obwinionych,
którzy podnosili, iż w styczniu i lutym 2019 r. protestowali pod budynkami Telewizji (...) z powodu utraty niezależności
tego publicznego nadawcy, który nie jest obiektywnym źródłem informacji, a wykorzystywany jest jako narzędzie walki
politycznej. W takiej perspektywie łatwiej zrozumieć motywację i przyczyny działań podejmowanych w dniu 2 lutego
2019 r., m.in. przez obwinionych, kiedy to osiemnasty dzień z rzędu odbywały się pokojowe protesty przed budynkami
Telewizji (...) na Placu (...). Obwinieni jasno wskazywali, iż tego dnia, tak jak wcześniej, manifestanci przybyli w
to miejsce, aby przeciwstawić się manipulacjom, jakich w ich ocenie dopuszczano się przedstawiając informacje o
Prezydencie P. A. i jego aktywności politycznej.