zadzwoniła dopiero powódka. Pozwany poniżał M. C. w obecności ich małoletnich dzieci oraz innych osób, próbując ją
ośmieszyć, przeszkadzał jej też w prowadzeniu działalności gospodarczej, natomiast sam nie dokładał staranności, aby
zapewnić środki bytowe swej rodzinie. W momencie gdy małoletnie dzieci próbowały stanąć w obronie swej matki M.
C., pozwany atakował wtedy również ich dzieci, bił je. W związku z występowaniem przemocy ze strony pozwanego
rodzina córki powodów - M. C. była dwukrotnie objęta procedurą (...) (informacja dot. interwencji Policji – k. 180-182,
251-289, dokumentacja medyczna powodów – k. 191-199, zeznania świadka J. S. – k. 323-330, zeznania świadka M.
C. – k. 346-348, zeznania świadka R. I. (2) – k. 360-361, zeznania powódki B. I. – k. 376-384, zeznania powoda R. I.
(1) – k. 389-393).
W związku z powyższym zachowaniem G. C. powodowie R. I. (1) i B. I. skierowali do pozwanego jako obdarowanego
oświadczenie z dnia 29 listopada 2018 r. w przedmiocie odwołania uczynionej na jego rzecz darowizny z dnia 29 czerwca 1999 r. i wezwali go do zawarcia w formie aktu notarialnego umowy przenoszącej własność nieruchomości będących przedmiotem tej darowizny z powrotem na rzecz powodów, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pozwanemu ww.
oświadczenia o odwołaniu darowizny. Jako przyczynę odwołania przedmiotowej darowizny powodowie wskazali rażącą
niewdzięczność obdarowanego G. C., polegającą m.in. na niedopełnianiu wobec powodów podstawowych obowiązków
rodzinnych, tj. na braku pomocy w codziennych czynnościach, używaniu wobec nich przemocy fizycznej oraz słów powszechnie uznawanych za obelżywe, a także stosowaniu wobec nich gróźb karalnych oraz przemocy psychicznej. Powodowie wskazali, iż ww. zachowanie obdarowanego jest w ich ocenie naganne i świadczy o rażącej niewdzięczności G. C..
G. C. nie odebrał skierowanego do niego listu poleconego z ww. oświadczeniem w przedmiocie odwołania darowizny.
Oświadczenie o odwołaniu darowizny z dnia 29 listopada 2018 r. zostało skutecznie doręczone pozwanemu dopiero na
rozprawie dotyczącej podziału majątku wspólnego małżonków G. C. i M. C., która odbyła się przed Sądem Rejonowym
w Pruszkowie w dniu 5 grudnia 2018 r., sygn. akt I Ns 1305/18 (oświadczenie o odwołaniu darowizny z dnia 29.11.2018
r. wraz z dowodem nadania i wydrukiem ze strony internetowej (...) S.A. – k. 29-30).
Pozwany pomimo skierowanego do niego przez powodów wezwania do zwrotu na ich rzecz przedmiotu darowizny nie
przeniósł na powodów własności przedmiotowych nieruchomości (okoliczność bezsporna).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o: notarialną umowę darowizny z dnia 29.06.1999 r. (k.
26-28); umowę majątkową małżeńską z dnia 23.07.2014 r. (k. 24-25); oświadczenie o odwołaniu darowizny (k. 29-30),
wydruki z ksiąg wieczystych (k. 31-39, 59-64v.), informacje dotyczące interwencji Policji (k. 180-182, 251-289) oraz
zeznań świadków: J. S. (k. 323-330), M. C. (k. 346-348), R. I. (2) (k. 360-361), a ponadto zeznań powódki B. I. (k.
376-384) i powoda R. I. (1) (k. 389-393).
Sąd dokonał następującej oceny dowodów:
Sąd uznał za wiarygodny materiał dowodowy przedstawione przez stronę powodową dokumenty. Nie były one kwestionowane przez pozwanego i Sąd także nie znalazł podstaw do ich podważania.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków J. S., M. C. i R. I. (2), ponieważ są one szczere, spójne, potwierdzają się
wzajemnie, są zgodne również z dokumentarnym materiałem dowodowym i wespół z nim tworzą kompletną i logiczną
całość.
Za wiarygodne Sąd uznał także zeznania powodów B. I. i R. I. (1), ponieważ ich depozycje pozostają zbieżne z ustaleniami
poczynionymi na podstawie innych przeprowadzonych w sprawie dowodów. W związku z powyższym nie ujawniły się
powody, aby zeznaniom tym odmówić wiarygodności i mocy dowodowej.
Sąd na podstawie art. 2352 § 1 pkt 2 KPC pominął wniosek strony powodowej o zwrócenie się do Sądu Rejonowego w
Pruszkowie VI Wydziału Ksiąg Wieczystych o przesłanie ksiąg wieczystych i dokumentów ksiąg wieczystych (k. 203),
bowiem Sąd ma dostęp do tych dokumentów za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, ponadto strona powodowa
złożyła do akt stosowne wydruki z ksiąg wieczystych.
Sąd pominął, jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy, dowód z zeznań świadka R. M., bowiem ww. świadek wskazał,
że nie zna żadnej ze stron przedmiotowej sprawy (k. 333).
Sąd przeprowadził dowód z przesłuchania stron w formie pisemnej na podstawie przepisu art. 271 (1) KPC w związku z
art. 304 KPC. Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanego w charakterze strony, ponieważ pozwany nie złożył zeznań
na piśmie w zakreślonym terminie, a uprzednio został poinformowany, że brak złożenia zeznań w terminie spowoduje
skutek ich pominięcia (k. 203, k. 368 – 368 v., k. 388).
7