Postanowienie SN z 17.01.2022 r., III KK 460/21, Legalis nr 2714168
Warunki zaistnienia obrony koniecznej
Postanowienie
Sądu Najwyższego - Izba Karna
z dnia 17 stycznia 2022 r.
III KK 460/21
Teza
Dla zaistnienia obrony koniecznej sprawca musi działać z zamiarem obrony bezpośrednio zaatakowanego dobra prawnego, do czego in casu nie doszło. Wszelkie działania przedsięwzięte w celu odwzajemnienia krzywd doznanych uprzednio
nie mają charakteru obronnego. Niezbędnym, podmiotowym elementem obrony koniecznej jest działanie z woli obrony, a
nie z woli odwetu. Reakcja broniącego się wynikać tu winna ze świadomości, że odpiera zamach i być podyktowana wolą
obrony. Ten podmiotowy element działania w obronie koniecznej ułatwia rozgraniczenie rzeczywistych działań obronnych od społecznie negatywnych aktów zemsty, samosądu lub chuligaństwa.
opubl. Prok.iPr. 2022/5/1.
Argumenty prawne - ważne fragmenty uzasadnienia
„Zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem formułowanie tego rodzaju zarzutu dopuszczalne jest co do
zasady wówczas, gdy Sąd odwoławczy czyni własne ustalenia, naruszając przy tym zasadę swobodnej oceny dowodów,
nie zaś wyraża wobec nich jedynie akceptację w ramach prowadzonej kontroli (zob. np. zasadnie powołane w odpowiedzi
na kasację postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 5 sierpnia 2003 r., III KK 11/03, LEX nr 80301; z dnia 4 maja 2005
r., II KK 399/04, LEX nr 199795; z dnia 6 marca 2007 r., IV KK 362/06, LEX nr 467527, a ponadto postanowienia np.: z
dnia 19 marca 2019 r., IV KK 769/18, LEX nr 2636845; z dnia 28 października 2020 r., IV KK 377/20, LEX nr 3277304).”
Patrz podobne
„Dla zaistnienia obrony koniecznej sprawca musi działać z zamiarem obrony bezpośrednio zaatakowanego dobra
prawnego, do czego in casu nie doszło. Wszelkie działania przedsięwzięte w celu odwzajemnienia krzywd doznanych
uprzednio nie mają charakteru obronnego. Niezbędnym, podmiotowym elementem obrony koniecznej jest działanie z
woli obrony, a nie z woli odwetu. Reakcja broniącego się wynikać tu winna ze świadomości, że odpiera zamach i być podyktowana wolą obrony. Ten podmiotowy element działania w obronie koniecznej ułatwia rozgraniczenie rzeczywistych
działań obronnych od społecznie negatywnych aktów zemsty, samosądu lub chuligaństwa (zob. np. wyrok SN z dnia 19
lutego 1997 r., IV KKN 292/96, LEX nr 29547).”
Patrz podobne
„Jak już wskazano na wstępie, rolą składającego nadzwyczajny środek zaskarżenia jest wykazanie uchybień, o których
mowa w art. 523 § 1 KPK, co z pewnością nie mogło się realizować poprzez czynienie hipotetycznych założeń co do
sposobu, w jaki na ubraniu powyższego świadka ujawniono ślady cząsteczek powystrzałowych.”
Patrz podobne
Skład sądu
Sentencja
Sąd Najwyższy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 KPK.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 stycznia 2022 r.,w
sprawie P. C., skazanego z art. 148 § 1 KK, kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego
1