- opinia z dnia 26.11.2024 roku o powodowie małoletnim I. N., k. 9195,
- kopia skróconego aktu urodzenia małoletnich powodów, k. 9 i 10,
- zaświadczenie ojca małoletnich powodów z dnia 02.10.2024 roku, wraz z
zeznaniami podatkowymi, k. 16-27,
- transakcje bankowe, przelewy -wydruki powodowej strony, k. 96-98, k. 101-105,
- informacja dotycząca pozwanej o jej oczekiwaniu na diagnostykę w styczniu 2025
roku, k. 42, transakcje bankowe -wydruki pozwanej, k. 43-65, k. 68-72, zeznanie podatkowe pozwanej za rok 2023, k.
73-77, k. 78 oświadczenie-kopia,
- zeznania przedstawiciel ustawowego powodów P. N. i pozwanej K. L., e-protokół, k. 106-109 wraz z nagraniem DVD,
k. 112, Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Zgodnie z art. 133 § 1 krio rodzice zobowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka/dzieci, które nie
jest w stanie samodzielnie się utrzymać, chyba, że dochody z majątku osobistego dziecka wystarczają mu na pokrycie
kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres świadczeń alimentacyjnych zgodnie z art. 135 § 1 krio zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
Małoletni powodowie nie posiadają własnego majątku, z którego mogliby pozyskać środki finansowe na zaspokojenie
choćby części swych potrzeb. W całości polegają na ojcu, który zaspakaja ich potrzeby każdego rodzaju, tak poprzez
finansowy wkład jak i osobiste starania. Przedstawiciel ustawowy powodów ich ojciec P. N. jest rodzicem pierwszoplanowym, jest aktywny zawodowo, wychowuje dzieci, alimentuje je finansowo jak i poprzez osobiste starania.
Z kolei zgodnie z art. 138 krio w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Powodowie swe powództwo opierali na tym przepisie. Wykazali, iż od ostatnich alimentów,
które zostały ustalone ponad 8 lat temu zaszły istotne zmiany w ich potrzebach i wydatkach, i że rata alimentów powinna
zostać podwyższona do tego stanu rzeczy. Wykazali też, że alimenty w kwotach uiszczanych dotąd były niewłaściwe i nie
odpowiadające uzasadnionym potrzebom małoletnich powodów, nie przedstawiały też realnej wartości, nie pokrywały
w istocie żadnych z szerokich potrzeb dzieci. Należy zauważyć, iż nie pokrywałyby w dzisiejszych realiach kosztów za
wyżywienie i ubrania oraz leki czy środki czystości nawet niemowlaka.
Obowiązek alimentacyjny jest to obowiązek dostarczania środków utrzymania i wychowania. Obciąża on co do zasady
oboje rodziców. Jednak nie oznacza to, że zawsze obowiązek ten będzie rozkładał się w taki sam sposób czy równo co
do tak osobistego wkładu w wychowanie dzieci, opiekę nad nimi, jak i poprzez finansowanie dzieci.
Zakres obowiązku alimentacyjnego zależy z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, z drugiej zaś
– od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Pojęcia „usprawiedliwione potrzeby” oraz „możliwości
zarobkowe i majątkowe” zostały szczegółowo omówione w uchwale Pełnego Składu Izby Cywilnej i Administracyjnej
Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86, OSNP 1988, nr 4, poz. 42. W uchwale tej stwierdzono
między innymi, że: Pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można jednoznacznie zdefiniować, ponieważ nie ma jednego
stałego kryterium odniesienia. Rodzaj i rozmiar tych potrzeb jest uzależniony od cech osoby uprawnionej oraz od splotu
okoliczności natury społecznej i gospodarczej, w których osoba uprawniona się znajduje. Nie jest możliwe ustalenie
katalogu usprawiedliwionych potrzeb podlegających zaspokojeniu w ramach obowiązku alimentacyjnego i odróżnienie
ich od tych, które jako objaw zbytku lub z innych przyczyn nie powinny być uwzględnione. W każdym razie zakres
obowiązku alimentacyjnego wyznaczać będą poszczególne sytuacje uprawnionego i zobowiązanego, konkretne warunki
społeczno-ekonomiczne oraz cele i funkcje obowiązku alimentacyjnego. Dopiero na tym tle będzie można określić potrzeby życiowe – materialne i intelektualne uprawnionego. Zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców
zaspokojone, wyznacza treść art. 96 krio, według którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój
dziecka i przygotować je należycie – odpowiednio do jego uzdolnień – do pracy dla dobra społeczeństwa. Stosownie do
tej dyrektywy rodzice stosownie do swych możliwości są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno
jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych
(kulturalnych), także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek
i wypoczynku. Przy ocenie, które z potrzeb uprawnionego powinny być uznane za potrzeby usprawiedliwione, należy z
7