Wyrok WSA w Warszawie z 19.05.2016 r., III SA/Wa 265/15, Legalis nr 1513958 Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2016 r. III SA/Wa 265/15 Skład sądu Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie : Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Krawczyk (sprawozdawca) sędzia WSA del. Dariusz Kurkiewicz, Protokolant p. o. referenta stażysty Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) października 2014 r. Nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Uzasadnienie Postanowieniem z dnia(...).września 2014 r. Burmistrz H.wszczął z urzędu wobec S. M. (dalej: Skarżący) postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego płatnego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. (k. 2 akt administracyjnych). Postanowienie to zostało doręczone Skarżącemu 22 września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – w aktach). W postanowieniu znalazło się pouczenie, że na to postanowienie zażalenie nie przysługuje. W dniu 29 września 2014 r. Skarżący wniósł do organu I instancji pismo skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (dalej: SKO lub Kolegium), zatytułowane "skarga" (k. 3 akt administracyjnych). W piśmie tym wniósł o uchylenie postanowienia i wykluczenie Żydów od udziału w rozpatrywaniu skargi. W ocenie Skarżącego, zaskarżone postanowienie jest oczywiście "przestępcze", gdyż ignoruje orzeczenia SKO i usiłuje zalegalizować stan bezprawny co do powierzchni działek i opodatkowania ich. Podniósł, iż wyrok w sprawie podziału działki nr (...). położonej w D. o powierzchni 3,02 ha dotyczy jakiejś abstrakcyjnej działki o powierzchni 2,9859 ha. Zdaniem Skarżącego, w pierwszej kolejności powinno być ustalone, że wyrok jest bezprawny, a dopiero po tym może być mowa o podatku. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące opodatkowania działek leśnych nr (...).,(...).,(...).i zarzucił, że działki te zostały mu bezprawnie zabrane i nie ma prawa z nich korzystać. Natomiast pozostałych działek rolnych nie uprawia i nie czerpie z nich dochodu, więc podatki ich nie dotyczą. Postanowieniem z dnia (...). października 2014 r. Kolegium stwierdziło niedopuszczalność zażalenia (k. 5 akt administracyjnych). W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż Burmistrz H. postanowieniem z dnia (...).września 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia Skarżącemu wysokości podatku w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na 2014 r. od nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych (...).,(...).,(...).,(...).,(...).,(...).,(...).,(...). położonych w miejscowości D.. W postanowieniu tym organ I instancji prawidłowo pouczył stronę, iż na postanowienie nie służy zażalenie. Mimo tego Skarżący - w terminie do złożenia zażalenia – wniósł pismo zatytułowane "skarga", które z uwagi na zawarte żądanie uchylenia postanowienia organu I instancji Kolegium potraktowało jako zażalenie na to postanowienie. Kolegium wyjaśniło, iż po otrzymaniu zażalenia organ odwoławczy ma obowiązek dokonać wstępnych ustaleń, czy nie zachodzą powody wyłączające dopuszczalność załatwienia sprawy co do istoty. Dokonując tej wstępnej oceny SKO stwierdziło, iż zażalenie Skarżącego jest niedopuszczalne ze względów przedmiotowych, bowiem ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej: OrdPU) nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia o wszczęciu postępowania. Organ podniósł, iż z treści art. 237 OrdPU wynika, że postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W skardze do tut. Sądu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie i wykluczenie żydów z udziału w rozpatrywaniu skargi na podstawie Konstytucji RP - prawa do sprawiedliwego sądu. 1