Wyrok SN z 07.11.2002 r., II CKN 1293/00, Legalis nr 56745
Ochrona dóbr osobistych naruszonych publikacją prasową
Wyrok
Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 7 listopada 2002 r.
II CKN 1293/00
Teza
Osobie, której dobra osobiste zostały naruszone publikacją prasową, przysługuje ochrona także wówczas, gdy autor publikacji dochował staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych.
Argumenty prawne - ważne fragmenty uzasadnienia
„Pierwsza postać polega na błędnym przyjęciu, że istnieje norma prawna faktycznie nie istniejąca lub na zaprzeczeniu
istnienia normy prawnej faktycznie istniejącej, druga natomiast polega na błędnym rozumieniu treści lub znaczenia normy
prawnej.”
Patrz podobne
„Istota tego błędu polega bądź na tym, że sąd błędnie uznaje istnienie związku między ustalonym w sprawie stanem
faktycznym a hipotezą normy prawnej, bądź też zaprzecza istnieniu takiego związku.”
Patrz podobne
„W przepisie tym ustawodawca wprowadził domniemanie bezprawności działań naruszających dobra osobiste. [...]
Postawienie komuś zarzutu nieprawdziwego, naruszającego jego cześć, jest zawsze działaniem sprzecznym z zasadami
współżycia społecznego i w związku z tym bezprawnym, choćby postawienie takiego zarzutu podyktowane było dobrą
wiarą jego autora i poparte starannością w zbieraniu danych, na których zarzut się opiera. W takim przypadku dobra wiara
autora zarzutu wyłącza jedynie jego winę, natomiast do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy
prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, działanie w obronie uzasadnionego interesu, a w niektórych przypadkach
także zgodę pokrzywdzonego.”
Patrz podobne
„Użycie tego określenia stanowi -co szeroko i trafnie uzasadnił Sąd drugiej instancji - oczywiste naruszenie czci i
dobrego imienia powoda.”
Patrz podobne
„Nie może być więc kwestionowane, że użycie tego określenia daje powodowi możliwość dochodzenia skutecznej
obrony dóbr osobistych.”
Patrz podobne
„W szczególności nie można uznać, że odmowa udzielenia przez powoda wyjaśnień autorce publikacji i brak jego
reakcji przez żądanie sprostowania nie upoważniał autorki do nazwania powoda "rasistą" lub usprawiedliwiał użycie
takiego określenia.”
Patrz podobne
1