zawiadomienia pozwanego o zaistniałej sytuacji, którymi to osobami powód posiłkował się, sam nie
obsługując komputera. Zdaniem Sądu I instancji nie usprawiedliwia pozwanego jego przekonanie, że taki
jest standard świadczenia usług drogą elektroniczną. Nie można też jego zdaniem stosować wskazywanego
przez stronę pozwaną "miernika podwyższonej staranności" do powoda, który w ogóle nie jest
użytkownikiem internetu.
Sąd uznał, że działania podjęte przez powoda były wystarczające dla podjęcia czynności zapobiegających
dalszym naruszeniom dóbr osobistych powoda. Wskazał także na zaniedbanie pozwanego, jakim było wg
niego wprowadzenie w grudniu 2007 roku nowego systemu obsługi użytkowników, połączonego z
zaprzestaniem obsługi poprzez poprzednie adresy mailowe, któremu nie towarzyszyła żadna akcja
informacyjna ani ostrzeżenie.
Ostatecznie Sąd uznał, że strona pozwana nie dokonała niezwłocznie usunięcia fałszywego konta, za co
ponosi odpowiedzialność. Wskazując na skutki, z którymi wiązało się to dla powoda, Sąd Okręgowy uznał
żądanie przeprosin w formie żądanej przez powoda za zasadne. Rozmiar doznanej krzywdy uzasadniał jego
zdaniem przyznanie zadośćuczynienia w wysokości 5000 zł.
Apelację od tego wyroku w pkt I, II, III i V wniosła strona pozwana, zarzucając:
I. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest:
1. art. 24 § 1 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że:
a) pozwany ponosi odpowiedzialność za naruszenie dóbr osobistych powoda polegające na tym, że
nie usunął niezwłocznie z portalu nasza-klasa.pl konta założonego na nazwisko powoda Dariusza B.
(H.), podczas gdy odpowiedzialność pozwanego jest wyłączona z uwagi na przepis art. 14 ust. 1
ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, a po uzyskaniu wiarygodnej
informacji o nadużyciu pozwany niezwłocznie usunął z portalu dane naruszające dobra osobiste
powoda;
b) samo udostępnienie przez pozwanego narzędzia umożliwiającego naruszenie dobra osobistego
powoda przez osobę trzecią jest naruszeniem dobra osobistego, w szczególności przyjęcie, że
pozwany ponosi odpowiedzialność za naruszenie dóbr osobistych powoda na równi z osobą będącą
bezpośrednim autorem treści naruszających dobra osobiste powoda, podczas gdy pozwany nie jest
autorem takich treści, a jedynie udostępnił narzędzie autorowi tych treści, którego działanie narusza
dobra osobiste powoda, w związku z czym nie może tej odpowiedzialności ponosić;
c) pozwany wprawdzie nie jest podmiotem, który umieszcza, redaguje lub w inny sposób ingeruje w
treści zawarte w administrowanym przez siebie portalu, to jednak nie powoduje to wyłączenia jego
odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych osób trzecich (w tym powoda), będące
następstwem zamieszczenia przez użytkowników portalu określonych treści;
2. art. 15 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną poprzez jego
niezastosowanie i błędne przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że pozwany ma obowiązek na bieżąco