W odniesieniu do apelacji prokuratora. Podniesiony w apelacji zarzut obrazy prawa materialnego tj. art. 4 k.k. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w Białymstoku, za względniejsze dla sprawców w rozumieniu powołanego przepisu przyjął przepisy ustawy kodeks karny w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 listopada 2015 r. Powołując się na nie, Sąd wobec oskarżonych M. A., A. I., D. K., K. S., T. S., K. K., J. N., P. Z., T. W., J. P. (1), P. E. oraz A. B. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych wobec nich kar pozbawienia wolności wymierzonych, co istotne w wymiarze powyżej 1 roku. Sąd jednak nie nałożył na wymienionych, jak i na oskarżonych T. K., A. G. (1), W. W., T. G. (1) oraz Ł. D., którym w odwołaniu się do tego samego stanu prawnego, zawiesił wykonanie kar pozbawienia wolności orzeczonych w wymiarze do 1 roku, żadnego z obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 k.k. Podzielić należy stanowisko skarżącego, że dokonany przez Sąd wybór ustawy względniejszej jest błędny, co nastąpiło z obrazą art. 4 § 1 k.k. Mianowicie przepisy regulujące kwestię warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 listopada 2015 r. wykluczały już możliwość skorzystania z tej regulacji, co do kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze przekraczającym 1 rok. Nadto, przepis art. 72 § 1 k.k. obligował także Sąd, w przypadku nie orzeczenia środka karnego, do nałożenia na skazanych jednego z wymienionych w tym przepisie obowiązków. Dlatego też co do ww. oskarżonych winna mieć zastosowanie, jako względniejsza, ustawa Kodeks karny w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., bowiem dyspozycja art. 69 § 1 k.k. w tym reżimie prawnym pozwalała na warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze do lat 2, zaś nałożenie na sprawców obowiązków, o jakich mowa w art. 72 k.k. było wyłącznie fakultatywne. Z tych też względów Sąd Apelacyjny dokonał korekty zaskarżonego wyroku w tym zakresie, przyjmując za podstawę skazania i wymiaru kary wobec ww. oskarżonych jako względniejsze przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. Prokurator zasadnie kwestionuje również zawarte w zaskarżonym wyroku rozstrzygniecie o zwolnieniu wszystkich oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania, które Sąd Okręgowy przejął na rachunek Skarbu Państwa. Niezależnie od argumentów podniesionych w apelacji, wskazać należy, że orzeczenie w tym przedmiocie zapadło z obrazą art. 624 § 1 k.p.k., który stanowił postawę rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Mianowicie powołany przepis pozwala jedynie na zwolnienie oskarżonego od kosztów