postępowania dopiero wezwany przez Sąd do osunięcia braków pisma procesowego wskazał jako oskarżonego Z. R. pomijając 7 pozostałych wskazanych w tym piśmie osób. Ponadto oskarżony w piśmie tym nie wskazał czasu, miejsca oraz znamion ustawowych i prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego Z. R.. Wskazał to później na wezwanie Sądu który to Sad jednak wychodząc poza ramy sprecyzowanego aktu oskarżenia skazał Z. R. za czyn nie objęty tymże aktem oskarżenia lecz opisany w sposób dość dowolny w wyroku w oparciu o żądania i sugestie oskarżyciela prywatnego wy artykułowane w toku postępowania. Tak sformułowany przedmiot proces karnego jakim jest czyn nie spełnia ustawowych wymogów oskarżenia i nie daje podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia innego aniżeli uniewinnienie. Ponadto żądanie oskarżyciela aby zabronić Z. R. prowadzenia strony (...) (vide wyjaśnienia k 481 akt) jest nieuprawnione albowiem Sąd zabronić takiego zachowania mógłby tylko w granicach prawa, stosując środek karny i to tylko w razie skazania. W sytuacji gdy Sąd uniewinnia oskarżonego nie ma podstaw do stawiania mu jakichkolwiek ograniczeń jego swobody w zakresie jego wypowiedzi . Sam fakt, że wpis pojawił się na portalu prowadzonym przez Z. R. nie czyni go odpowiedzialnym za treść wyświetlone na tym portalu w sytuacji gdy brak jest dowodu, ze to on jest ich autorem. Nie można w trybie prywatnoskargowym zarzucić mu umyślnego przestępstwa znieważenia czy zniesławienia przez to, że dopuścił do opublikowania tego rodzaju treści na redagowanym przez siebie portalu. Reasumując podniesione powyżej okoliczności skutkowały koniecznością wydania przez Sąd wyroku uniewinniającego Z. R. . Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 632 pkt 1 KPK. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w wyroku. 4