Postanowienie SN z 19.12.2006 r., IV KO 48/06, Legalis nr 118302
Postanowienie oddalające wniosek o wznowienie postępowania ze
względu na brak nowych informacji oraz nowych okoliczności związanych z faktem zakończenia postępowania prowadzonego przez IPN
Postanowienie
Sądu Najwyższego - Izba Karna
z dnia 19 grudnia 2006 r.
IV KO 48/06
Skład sądu
Sentencja
Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku W. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Wojewódzkiego w K. z dnia 11 stycznia 1951 r. w sprawie I K 327/50, zmienionego wyrokiem Sądu Najwyższego z
10 marca 1958 r. w sprawie IV K 283/57, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2006 r., na
podstawie art. 544 § 2 i 3 KPK,
-postanowił:
- oddalić wniosek;
- zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania wznowieniowego.
Uzasadnienie
Wniosek na uwzględnienie nie zasługiwał.
Wnioskodawca jako jedyną okoliczność uzasadniającą obecne złożenie wniosku o wznowienie postępowania przywołał
fakt zakończenia postępowania prowadzonego przez Instytut Pamięci Narodowej Komisję Badania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu Delegatura w K.
Bezsprzecznie postępowanie to zakończone zostało postanowieniem o umorzeniu śledztwa z 24 lutego 2006 r. (sygn. akt S
79/05/Zk). Powodem umorzenia tego postępowania, było co do części zarzutów, niewykrycie sprawców, zaś co do pozostałej części, stwierdzenie w zarzucanym czynie braku znamion zbrodni komunistycznej oraz przedawnienie karalności.
Na gruncie przedmiotowej sprawy, stwierdzić jednak należy, że przeprowadzone przed IPN postępowanie, nie doprowadziło do ujawnienia jakichkolwiek nowych okoliczności, które można by ocenić jako mające wpływ na treść zapadłych w
sprawie wyroków. Postępowanie toczyło się w związku z informacją wnioskodawcy, że podczas prowadzonych w czasie
śledztwa przesłuchań stosowano wobec niego tortury i zakończyło się stwierdzeniem, iż osoby, które prowadziły czynności w czasie tego postępowania przygotowawczego, w większości nie żyją, a co do pozostałych osób, nie ma podstaw
do przypisania im odpowiedzialności za popełnienie zarzucanych czynów.
Nie ma zatem jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że stosowane w czasie śledztwa tortury miały wpływ na przypisanie
wnioskodawcy czynów, za które został skazany. Wszak sam wnioskodawca nie kwestionuje tego, że miały one na celu
ujawnienie szerszych aspektów jego działalności w ramach Batalionów Chłopskich - Armii Krajowej.
Z drugiej zaś strony, nie można tracić z pola widzenia specyfiki niniejszej sprawy. Wnioskodawca nie kwestionuje swego
udziału w zdarzeniu, które zakończyło się zabójstwem osób narodowości żydowskiej. Istota zaś jego odpowiedzialności
za tę zbrodnię sprowadza się do oceny, czy miał on świadomość tego, jaki charakter miała akcja zbrojna, w której brał
udział - czy celem jej było wykonanie wyroku sądu podziemnego na osobach (S.), które podejrzewano o bandytyzm, czy
też chodziło o zabicie Żydów ukrywających się w B. oraz C.
1