które z działań oskarżonych polegały na publicznym propagowaniu totalitarnego ustroju państwa a które nawoływały do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych i wyznaniowych; nie dokonując przy tym oceny materiału dowodowego pod kątem ustaleń w zakresie strony podmiotowej zarzucanego oskarżonym przestępstwa, a w konsekwencji pominięcie wyjaśnień oskarżonych w powyższym zakresie, II. błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegający na: 1. przyjęciu, że oskarżeni byli osobami organizującymi koncerty w D. w dniach 4/5 kwiecień 2008 r. i 2/3 sierpień 2008 r., a w przypadku oskarżonego T.M. (1) również w dniu 1/2 kwietnia 2006 r., podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie im roli organizatorów koncertów, ponieważ ich rola sprowadzała się do udziału w nich, a w przypadku oskarżonego T.M. (1) udział ograniczał się do uczestnictwa w części wokalnej koncertów, czyli roli wokalisty zespołu (...), 2) przyjęciu, że oskarżony M.R. podczas koncertu w dniach 4/5 kwietnia 2008 r. miał skandować nazistowskie pozdrowienie „(...)”, podczas gdy przeprowadzony na rozprawie dowód z nagrania koncertu na kasecie (...) nie pozwala na takie ustalenie, 3) przyjęciu, że organizowane koncerty w D. miały charakter neonazistowski i stanowiły manifestację nazistowskich i rasistowskich przekonań osób w nich uczestniczących, 4) utożsamieniu twórczości muzycznej oskarżonego T.M. (1) wokalisty zespołu (...), znajdującej się na płytach zespołu, z utworami wykonywanymi przez oskarżonego bezpośrednio na koncertach w dniach 1/2 kwiecień 2006 r., 4/5 kwiecień 2008 r. i 2/3 sierpień 2008 r., a zatem przyjęciu, że utwory wykonane na koncertach propagowały totalitarny ustrój państwa lub nawoływały do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych czy też wyznaniowych, 5) przyjęciu, że organizowane koncerty w D. nie były imprezami zamkniętymi, pomimo tego, że były przeznaczone wyłącznie dla sympatyków subkultury muzycznej, 6) przyjęciu, że oskarżeni biorąc udział w koncertach w D. działali z zamiarem bezpośrednim publicznego propagowania totalitarnego ustroju państwa, a także nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych oraz wyznaniowych, 7) przyjęciu, że oskarżony M.R. w okresie od stycznia 2009 r. do 11 maja 2009 r. we W. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w warunkach czynu ciągłego oraz wspólnie i w porozumieniu z F.P., K.S. (2), G.D., K.P. (1) propagował totalitarny ustrój państwa oraz nawoływał do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych i wyznaniowych poprzez kolportaż ulotek o takiej treści na przystankach MPK oraz na drzwiach wejściowych do klatek schodowych budynków mieszkalnych i innych miejscach, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonych nie pozwalają na przyjęcie by oskarżony M.R. zajmował się kolportażem ulotek w miejscach publicznych, poza nocą z 15 na 16 kwietnia 2009 r., na terenie miasta W., 8) uznaniu, że kolportaż ulotek z 15 na 16 kwietnia 2009 r. na terenie W. propagował totalitarny ustrój państwa i nawoływał do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych i wyznaniowych, 9) i w efekcie bezpodstawne uznanie - w punkcie X części dyspozytywnej wyroku - oskarżonego M.R. - za winnego tego że: w okresie od 4 kwietnia 2008 roku do 11 maja 2009 roku, w D., W. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając w warunkach ciągu przestępstw, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, publicznie propagował totalitarny ustrój państwa oraz nawoływał do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych i wyznaniowych, podczas gdy swoim zachowaniem nie zrealizował on znamion przedmiotowego przestępstwa, 10) nieuwzględnienie okoliczności, że oskarżony M.R. w chwili zarzucanego czynu był młodocianym. Stawiając powyższe zarzuty, na podstawie przepisu art. 427 § 1 KPK w zw. z art. 437 KPK, obrońca oskarżonych: M.R. i T.M. (1) wniósł o: 1) uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów opisanych w punktach: X i XVI części dyspozytywnej wyroku, 2) ewentualnie - uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w zaskarżonym zakresie przekazanie temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego P.G. (1), powołując się na przepisy art. 427 § 2 KPK i art. 438 pkt 2, 3 i 4 KPK, zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: 18