portowanie ulotek na przystankach MPK oraz na drzwiach wejściowych do klatek schodowych budynków mieszkalnych, a także podczas koncertów, a zatem czy prokurator zasadnie zakwestionował wyeliminowanie ustawowych znamion występku z art. 257 KK z opisu i kwalifikacji prawnej przestępstw z art. 256 § 1 KK przypisanych wymiennym oskarżonym? 3) czy uprzednie skazanie oskarżonego P.Z. (1) w trybie art. 335 § 1 KPK w zw. z art. 343 KPK wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt III K - 4/11 (k. (...)) za przestępstwa z art. 258 § 1 i 3 KK oraz z art. 256 § 1 KK i art. 257 KK w zw. z art. 11 § 2 KK i art. 12 KK i art. 65 § 1 KK przesądzało o błędnych ustaleniach faktycznych Sądu I instancji zawartych w zaskarżonym wyroku, że brak jest wystarczających dowodów na istnienie zorganizowanej grupy przestępczej (art. 258 § 1 i 3 KK) oraz na publiczne znieważanie przez oskarżonych grup ludności z powodu ich przynależności etnicznej, wyznaniowej i rasowej poprzez rozkolportowanie ulotek na przystankach MPK oraz na drzwiach wejściowych do klatek schodowych budynków mieszkalnych, a także w trakcie koncertów (art. 257 KK)? 4) czy oskarżeni: F.P., W.C., G.D., M.R., T.M. (1) i P.G. (1) publicznie propagowali totalitarny ustrój państwa oraz nawoływali do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych i wyznaniowych, a zatem czyn ich obrońcy zasadnie zakwestionowali popełnienie przez nich przestępstwa z art. 256 § 1 KK? 5) czy rażąco niewspółmierne są kary ograniczenia wolności wymierzone oskarżonym: F.P., K.S. (2), W.C., G.D., M.R., K.P. (1), K.S. (1), T.M. (1) oraz P.G. (1), oceniane na tle apelacji prokuratora i obrońców, a także z urzędu na podstawie art. 447 § 1 KPK? Kwestia istnienia zorganizowanej grupy przestępczej (art. 258 § 1 i 3 KK) Zarówno w akcie oskarżenia, jak i w apelacji wniesionej na niekorzyść oskarżonych: F.P., K.S. (2), W.C., G.D., M.R., K.P. (1), K.S. (1), T.M. (1) i P.G. (1), oskarżyciel publiczny przedstawił pogląd, że nie tylko należeli oni środowiska polskich neonazistów, lecz także byli świadomymi i zaangażowanymi członkami zorganizowanej grupy przestępczej działającej w tym środowisku. Ponadto prokurator dowodził, że oskarżeni: K.S. (2) i M.R. pełnili w tej grupie kierownicze role w tym sensie, że kierowali częściami wspomnianej zorganizowanej grupy przestępczej. Oskarżonemu K.S. (2) zarzucono, że w okresie od marca 2006 roku do 11 listopada 2008 roku we W. i innych miejscowościach na terenie kraju kierował częścią działań zorganizowanej grupy przestępczej w obszarze aktywności tej grupy polegającym na planowaniu, przygotowywaniu i przeprowadzaniu akcji propagandowych poprzez organizację koncertów podczas których publicznie pochwalano totalitarny ustrój państwa oraz nawoływano do nienawiści na tle różnic narodowościowych, rasowych, etnicznych i wyznaniowych, a także znieważano poszczególne grupy ludności na tle ich przynależności narodowej, etnicznej, rasowej i wyznaniowej. Natomiast oskarżonemu M.R. prokurator zarzucił to, że ponadto w okresie od 8 grudnia 2008 roku do 11 maja 2009 roku we W. i innych miejscowościach na terenie kraju kierował częścią działań zorganizowanej grupy przestępczej w obszarze aktywności tej grupy polegającym na planowaniu, przygotowywaniu i przeprowadzaniu akcji propagandowych poprzez rozklejanie w miejscach publicznych materiałów pochwalających totalitarny ustrój państwa oraz nawołujących do nienawiści na tle różnic narodowościowych, rasowych, etnicznych i wyznaniowych, a także znieważających poszczególne grupy ludności na tle ich przynależności narodowej, etnicznej, rasowej i wyznaniowej. Tezę o istnieniu zorganizowanej grupie przestępczej oskarżyciel publiczny argumentował tym, że oskarżeni tworzyli swoistą wspólnotę złączoną ideologią nazistowską, rasistowską, której nadrzędnym celem było popełnianie przestępstw przeciwko porządkowi publicznemu, w szczególności poprzez propagowanie totalitarnego ustroju państwa oraz nawoływanie do nienawiści na tle różnic narodowościowych. Do głównych sfer aktywności owej wspólnoty, oskarżyciel publiczny zaliczał akcje propagandowe o charakterze rasistowskim, czego przykładem były: 1) akcja zawieszania plakatów i wlepek o treściach skrajnie wrogich wobec osób innej rasy czy o innym wyznaniu; 2) organizacja powszechnie dostępnych koncertów, w czasie których wznoszono okrzyki, prezentowano symbole, flagi, gesty jednoznacznie kojarzące się z totalitaryzmem nazistowskim, występowały zespoły odwołujące się w tekstach swoich piosenek do takiej ideologii, a pieniądze uzyskane z tych imprez służyły finansowaniu działalności grupy. Wobec podniesionych przez prokuratora w akcie oskarżenia i w apelacji argumentów zasadniczym pytaniem pozostawało to, czy zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne i bezdyskusyjne ustalenia, że w środowisku polskich neonazistów istniała zorganizowana grupa przestępcza, której celem było dokonywanie przestępstw z art. 256 § 1 KK oraz z art. 257 § 1 KK, a także czy należeli do niej oskarżeni. Szczegółowa analiza zebranego w tej sprawie materiału dowodowego nie pozwoliła na poparcie wspomnianych tez oskarżenia. 20