Już po wniesieniu apelacji wnioskodawca złożył do akt sprawy dokument z dnia (...) maja 2010 r. pochodzący z Okręgowego Sądu Rabinackiego w T. uzupełniający dane co do małżeństwa zawartego przez J. F. i D. F.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja jest uzasadniona o ile prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Zważyć przede wszystkim należy, że postępowanie cywilne toczy się w określonych ramach, związanych z treścią żądania osoby wszczynającej postępowanie. O ile jednak w pierwszej instancji rozszerzenie wniosku nie doznaje większych
ograniczeń, to w postępowaniu apelacyjnym sytuacja procesowa w tym względzie przedstawia się odmiennie - art. 383
KPC. Dlatego też złożenie przez wnioskodawcę już w drugiej instancji nowego orzeczenia Okręgowego Sądu Rabinackiego z dnia 30 maja 2010 r., w wypadku zakwalifikowania tej czynności jako rozszerzenie wniosku, nie pozwala jednak
na rozszerzenie przedmiotu orzekania na tym etapie postępowania. Możliwe jest to natomiast przy ponownym orzekaniu w pierwszej instancji. Jest to o tyle istotne, że nowe orzeczenie odnosi się do tej przesłanki, która legła u podstaw
oddalenia wniosku przez Sąd Okręgowy.
W sprawie niniejszej występuje jednak także splot innych, różnorodnych okoliczności, naprowadzających na konieczność
uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Przesłanką wystąpienia z wnioskiem jest interes prawny. Wnioskodawca powołał się w tej kwestii na konieczność przedłożenia uznanego orzeczenia w postępowaniu o poświadczenie obywatelstwa polskiego. Sąd Okręgowy skwitował to zagadnienie stwierdzeniem, że wnioskodawca ma interes prawny w żądaniu uznania skuteczności orzeczenia na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej. Nie wyjaśnił jednak podstaw tego stanowiska. Tymczasem należało zbadać i przedstawić powiązanie pomiędzy uznaniem orzeczenia a uzyskaniem poświadczenia obywatelstwa polskiego lub w inny sposób umotywować stanowisko w tym zakresie.
Sąd Okręgowy pominął w ogóle okoliczność, że treść orzeczenia stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania nie
ogranicza się do faktu zawarcia małżeństwa przez określone osoby w określonym czasie i miejscu. Okręgowy Sąd Rabinacki w Tel Avivie zaświadczył bowiem również, że małżonkowie żyli razem do dnia śmierci żony i wskazał daty zgonu
obojga małżonków. Orzeczenie to obejmuje zatem również kwestię zgonów, ich daty oraz okresu wspólnego życia obojga
małżonków. Sąd Okręgowy nie wypowiedział się w ogóle w tym zakresie, milcząco założył, że orzeczenie stanowiące
przedmiot postępowania dotyczy jedynie zawarcia małżeństwa, bądź, że wnioskodawca ubiegał się o uznanie tylko w tym
zakresie. Jednak ze stanowiska wnioskodawcy nie da się takiego ograniczonego zamiaru wyraźnie wyprowadzić.
Na marginesie wskazać należy, że podobnie przedstawia się sytuacja w wypadku drugiego orzeczenia, które nie stanowiło
przedmiotu rozważań Sądu Okręgowego - z dnia 30 maja 2010 r. Okręgowy Sąd Rabinacki w Tel Avivie nie ograniczył
się w nim do faktów związanych z małżeństwem, stwierdza bowiem także fakt narodzin określonej osoby w oznaczonym
dniu.
Sąd Okręgowy nie zwrócił uwagi na rozbieżności w nazwisku, pojawiające się w różnych dokumentach złożonych do akt
przez wnioskodawcę. Nazwisko pisane jest jako F. albo jako F. Kwestia ta dotyczy zresztą nie tylko różnicy pomiędzy
wnioskodawcą a jego rodzicami, ponieważ także wnioskodawca oznaczany jest w różnych miejscach w różny sposób
(np. k. 6 i k. 20), podobnie jak jego rodzice (np. k. 6, k. 23 i k. 26). W różny sposób oznaczane jest także imię matki
wnioskodawcy, raz jako D., w innym miejscu jako D. (np. k. 6, k. 20, k. 26, k. 68). Zagadnienie to wiąże się z tożsamością
oraz pochodzeniem i nie tylko z tej przyczyny wymagało wyjaśnienia. Sąd pierwszej instancji nie poczynił w tym zakresie
żadnych ustaleń i nie prowadził jakichkolwiek rozważań, w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sam także powielał
te rozbieżności. Natomiast co do obywatelstwa matki wnioskodawcy w chwili jej zgonu Sąd Okręgowy dokonał ustalenia,
które pozostaje w sprzeczności ze złożonymi do akt dokumentami.
Wobec powyższych okoliczności Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie przepisów art. 386 § 4 KPC i art.
108 § 2 KPC.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy będzie miał na uwadze wyżej już przedstawione oceny i wskazania. W
pierwszej kolejności wezwie wnioskodawcę do sprecyzowania, w dwóch płaszczyznach, swego stanowiska. Czy rozszerza wniosek w związku ze złożeniem do akt kolejnego orzeczenia zagranicznego oraz wyjaśnienia, w jakim zakresie
domaga się uznania, wobec wykroczenia przez sąd zagraniczny poza samo zawarcie małżeństwa.
Dalsze procedowanie będzie uzależnione od stanowiska przedstawionego przez wnioskodawcę i nie sposób z góry przewidzieć, jaki będzie rozwój wydarzeń procesowych. Do rozpoznania pozostają złożone przez wnioskodawcę już po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy wnioski dowodowe.
4