w zakresie opinii biegłych z zakresu językoznawstwa powołanych w niniejszej sprawie, a więc dowodów stanowiących kanwę niniejszego zarzutu, Sąd Rejonowy niezwykle drobiazgowo przeanalizował ich treść, poprawność wniosków, wskazał fakty, które uznał za udowodnione w ramach tych opinii i jednocześnie wskazał dlaczego nie uznał przydatności dowodu z opinii biegłego W. K.. Skarżący, formułując powyższy zarzut, skupił się w szczególności na tym, iż opinie biegłych J. F. oraz B. R. są niepełne, albowiem nie uwzględniały faktu, że oskarżony jest teologiem i byłym księdzem. Jest to rozumowanie z gruntu chybione. W związku z tym wskazać należy, iż opinia jest niepełna, jeżeli nie udziela odpowiedzi na wszystkie postawione biegłemu pytania, na które zgodnie z zakresem posiadanych wiadomości specjalnych i udostępnionych materiałów dowodowych, może oraz powinien udzielić odpowiedzi lub jeżeli nie uwzględnia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia konkretnej kwestii okoliczności, albo też nie zawiera uzasadnienia wyrażonych w niej ocen oraz poglądów (tak np. w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2019 r., II AKa 148/19 LEX nr 2750301). Tego rodzaju mankamentów omawiane opinie nie posiadają. Ponadto fakt, iż oskarżony jest byłym księdzem, z punktu widzenia przedmiotu niniejszego postępowania pozostaje bez znaczenia, w szczególności, że tezy skierowane do biegłych nie wymagały oceny wypowiedzi z uwzględnieniem tej okoliczności. Inkryminowane wypowiedzi oskarżonego po pierwsze nie były głoszone w ramach posługi kapłańskiej, a nawet gdyby to miało miejsce, nie ma podstaw do uznania, by oskarżony z tego tytułu miał większe przyzwolenie do wypowiadania treści znieważających czy nawołujących do nienawiści, z racji wykształcenia czy wykonywanej misji kapłańskiej. Słusznie Legalis