i kulturoznawstwa ks. Prof. Dr. hab. W. K. (1) są niewiarygodne, niekonsekwentne, nie uwzględniają kontekstu sytuacyjnego oraz powiązań znaczeniowych czy analizy semantycznej i semiotycznej wypowiedzi, podczas gdy biegły nie jest językoznawcą ma natomiast szeroką wiedzę i kompetencje w zakresie medioznawstwa, komunikacji, religioznawstwa, teologii, kulturoznawstwa - wobec czego sporządzone przez niego ekspertyzy mają znacznie większą wartość dowodową niż opinie pozostałych biegłych opiniujących w niniejszej sprawie, bowiem uwzględniały wszelkie aspekty oraz okoliczności wypowiedzi oskarżonego (w tym pominięte przy sporządzaniu opinii z zakresu językoznawstwa) i rzeczywiście oceniają kontekst znaczeniowy i kulturowy jego wypowiedzi c. art. 5 § 2 KPK oraz art. 7 KPK w zw. z 410 KPK polegające na dowolnej i sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania oraz zasadami doświadczenia życiowego ocenie dowodów oraz oparciu faktycznej podstawy rozstrzygnięcia jedynie na dowodach dla oskarżonego niekorzystnych przez pominięcie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, w szczególności rzeczywistego, pełnego kontekstu wypowiedzi oskarżonego i kwestionowaniu wartości dowodowej zeznań świadków nieuprzedzonych do oskarżonego, a w konsekwencji uznanie, że celem oskarżonego, było nawoływanie do nienawiści wobec osób narodowości żydowskiej oraz ukraińskiej oraz znieważenie tych grup w oparciu o subiektywną, specyficzną narrację przyjętą przez oskarżyciela w akcie Legalis