Postanowienie SO w Łodzi z 11.02.2014 r., III Ca 1020/13, Legalis nr 2067710 Postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi - III Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 11 lutego 2014 r. III Ca 1020/13 Argumenty prawne - ważne fragmenty uzasadnienia „Tak postawiony zarzut może dotyczyć wyłącznie podnoszonego naruszenia przepisu art. 233 KPC Skonstruowanie zarzutu poprzez użycie określenia „w szczególności” powoduje brak zarzutu – poza tym , który dotyczy naruszenia przepisu art. 233 § 1 KPC” Patrz podobne „W ramach tej reguły Sąd ocenia też moc dowodową, czyli siłę przekonania, jaką uzyskał Sąd wskutek przeprowadzenia określonych dowodów o istnieniu lub nieistnieniu faktu, którego on dotyczy (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 września 2005 r. , w sprawie II CK 59/2005 – system informacji prawnej LexPolonica nr 387070).” Patrz podobne „Dzieje się tak w razie pogwałcenia reguł logicznego rozumowania bądź sprzeniewierzenia się zasadom doświadczenia życiowego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2003 r. , w sprawie II CK 177/2002 – system informacji prawnej LexPolonica nr 2254658) . Ocena dowodów polega na ich zbadaniu i podjęciu decyzji, czy została wykazana prawdziwość faktów, z których strony wywodzą skutki prawne. Celem Sądu jest tu dokonanie określonych ustaleń faktycznych, pozytywnych bądź negatywnych, i ostateczne ustalenie stanu faktycznego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2003 r. , w sprawie II CK 75/2002 – system informacji prawnej LexPolonica nr 3049710) . Granice swobody osądu sędziowskiego określa kategoryczny nakaz oceny wszechstronnej, w czym mieści się wymaganie rozważenia wszystkich dowodów mających znaczenie dla przedmiotu sprawy oraz kierowania się w ocenie regułami logiki i doświadczenia życiowego nakazującego uwzględniać wzajemne związki między poszczególnymi faktami (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2005 r. , w sprawie II CK 385/2004 – system informacji prawnej LexPolonica nr 2799838) . Ocena dowodów, nie uwzględniająca wszystkich istotnych elementów stanu faktycznego, nie jest oceną wszechstronną (art. 233 § 1 KPC). Wyprowadzanie z takiej oceny wniosków co do okoliczności stanowiących podstawę rozstrzygnięcia jest uchybieniem procesowym mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC) (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2003 r. , w sprawie II CK 19/2002 – system informacji prawnej LexPolonica nr 3049709) .” Patrz podobne „Brak kontrdowodów na dana okoliczność nie świadczy o wiarygodności przedstawionego dowodu .” Patrz podobne „Sąd Najwyższy w stanie faktycznym identycznym jak w tej sprawie uznał , że podstawowe znaczenie przy ocenie tego czy mamy do czynienia z siła wyższą sprowadza się do ustalenia, czy rzeczywiście właściciel nie mógł skutecznie zrealizować przysługujących mu roszczeń windykacyjnych. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 KC, ciężar wykazania takiej okoliczności spoczywa na właścicielu. Skoro siła wyższa jest rozumiana obiektywnie, to nie wystarczy tylko wykazanie, że w odczuciu właściciela było to niemożliwe. Niewystarczające jest także powołanie się na zasady doświadczenia życiowego, bez jakiejkolwiek próby wyjaśnienia czy w sytuacji uczestników postępowania i ich poprzedników prawnych sytuacja społeczno- polityczna przez cały okres do 1989 r. wykluczała realną możliwość realizacji roszczenia windykacyjnego.” Patrz podobne 1