Pełnomocnik skarżącego wskazał w treści skargi, szereg orzeczeń sądowych (wydanych w sprawach analogicznych jak niniejsza) będących przekrojem orzecznictwa za lata 2003 – 2017, z których treścią zgadza się skład orzekający w tej sprawie. Warto przytoczyć tezę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12.08.2010 r. (II SAB/ Bk 36/10), która mimo upływu czasu nie straciła na aktualności a brzmi następująco: "Oprócz "wglądu do akt" (np. przejrzenie akt w sekretariacie, czytelni), o którym stanowi art. 156 § 5 zdanie 2 ustawy z 06 czerwca 1999 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555 ze zm.), podmiot niebędący stroną postępowania przygotowawczego ma prawo żądać udostępnienia informacji publicznej również poprzez uzyskanie kserokopii czy odpisu dokumentu z akt, jak również informacji stanowiącej "wycinek" akt, "wyprowadzonej" z treści akt postępowania, informacji "na podstawie" akt sprawy, ale niezmaterializowanej fizycznie w jednym konkretnym dokumencie w aktach. Zdaniem sądu wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 5 zdanie 2 KPK uprawnia do wniosku, że nie reguluje on dostępu do informacji publicznej z akt postępowania przygotowawczego w podanych wyżej formach innych niż fizyczny "wgląd do akt sprawy", co uzasadnia zastosowanie w tych nieuregulowanych przypadkach trybu z ustawy z 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.)". Sąd nie podziela stanowiska Prokuratora twierdzącego, ze akta postępowań karnych nie podlegają udostępnieniu według przepisów DostInfPubU. Przepis art. 156 KPK nie jest normą absolutnie wyłączającą stosowanie DostInfPubU Zależy to od stanu faktycznego konkretnej sprawy oraz do zakresu żądanej informacji publicznej, na co wskazują właśnie (odmienne) orzeczenia sądowe przywołane przez Prokuratora (str. 2 zarządzenia z dnia 8.03.2018 r.) Należy zgodzić się ze stroną skarżącą, iż orzeczenia wskazane przez Prokuratora nie dotyczą spraw, które można by zakwalifikować jako analogiczne z niniejszą sprawą. Wskazać należy, że oceny żądanej informacji jako publicznej nie kwestionował Prokurator, który jednakże nie widział potrzeby jej załatwienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Sądu, wydanie zarządzenia z powołaniem się na art. 156 § 5 KPK było nieprawidłowe. Skoro tryb z art. 156 § 5 KPK nie miał zastosowania, ale DostInfPubU to należało ocenić czy informacja może być udostępniona, czy też nie i w zależności od tej oceny – dokonać jej udostępnienia albo wydać decyzję, na podstawie art. 16 DostInfPubU, o odmowie dostępu do informacji z powołaniem się na przesłanki art. 5 DostInfPubU Z uwagi na to, iż Sąd jest odmiennego niż organ zdania co do obowiązywania trybu udostępnienia żądanej informacji stwierdzić należało bezczynność Prokuratora w załatwieniu wniosku z zastosowaniem trybu wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślić jednak trzeba, że uwzględnienie skargi na bezczynność nie przesądza o sposobie załatwienia wniosku, zatem ocena, czy w tym konkretnym przypadku dobro śledztwa, którego gospodarzem jest prokurator, nie stoi na przeszkodzie udzieleniu żądanych informacji - należy do organu prowadzącego postępowanie. W przypadku jednak oceny, że żadna z informacji nie może być udostępniona z uwagi na tajemnicę śledztwa, decyzyjna odmowa załatwienia wniosku powinna być uzasadniona. Zgodnie z art. 149 § 1 i § 1 a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej: PostAdmU, uwzględniając skargę na bezczynność organu, Sąd zobowiązuje organ do załatwienia wniosku w odpowiedniej formie (pkt 1 wyroku) oraz ma obowiązek stwierdzić, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 wyroku) i ewentualnie o wymierzeniu grzywny (pkt 4 wyroku). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a PostAdmU. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w DostInfPubU, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w formie czynności materialnotechnicznej. Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 wymagają formy decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 DostInfPubU). 4