jej własności przez zasiedzenie, stosownie do art. 50 § 2 PrRzecz w związku z art. XLI § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
r. - przepisy wprowadzające Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 94 ze zm.; dalej: „PWKC”), nastąpiło z dniem 16 września 1978 r. Bieg terminu zasiedzenia nie uległ zawieszeniu z mocy art. 121 pkt 4 KC, gdyż nie ma podstaw do uznania, że
zaistniały okoliczności odpowiadające pojęciu siły wyższej, uniemożliwiające B. D. ochronę i realizację przysługującego
jej prawa; nie opuściła ona bowiem Polski w wyniku prześladowań politycznych związanych z panującym ustrojem, lecz
uczyniła to najprawdopodobniej jeszcze w okresie drugiej wojny światowej.
W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania I. D., powołując się na obie podstawy kasacyjne określone w art. 3983 §
1 KPC, podniósł zarzuty naruszenia:
- art. 1 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 2 pkt a-c, art. 12 ust. 2 i art. 15 ust. 1 dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich
w związku z art. 298 w związku z art. 297 i art. 296 § 1 PrRzecz w związku z art. XLVIII PWKC w związku z art. 339
w związku z art. 336 i art. 338 KC w związku z art. 6 KC przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wskutek
uznania, iż - z uwagi na domniemanie samoistnego posiadania - na uczestnikach postępowania oponujących wnioskowi
spoczywał ciężar wykazania, że sprawowane przez wnioskodawcę władztwo nad nieruchomością nie przekształciło się
w posiadanie samoistne;
- art. 1 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 2 pkt a-c, art. 12 ust. 2 dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich w związku
z art. 298 w związku z art. 297 i art. 296 § 1 pr.rzecz. w związku z art. XLVIII PWKC w związku z art. 339 w związku z
art. 336 i art. 338 KC w związku z art. 6 KC i art. 50 § 1 i 2 PrRzecz w związku z art. 172 § 1 i 2 KC w brzmieniu sprzed
dnia 1 października 1990 r. w związku z art. XLI § 1 i 2 PWKC w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r.
o remontach i odbudowie w związku z § 1 ust. 1, § 2 pkt 1 i § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z
dnia 22 kwietnia 1959 r. w sprawie przejmowania budynków w zarząd państwowy w związku z § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 5 października 1974 r. w sprawie przejmowania
budynków nie stanowiących własności jednostek gospodarki uspołecznionej w zarząd terenowych organów administracji
państwowej lub jednostek gospodarczych (Dz.U. Nr 37, poz. 222 ze zm.) przez niewłaściwe zastosowanie polegające na
uznaniu, że wobec wydania decyzji z dnia 26 sierpnia 1948 r. przywracającej B. D. władztwo nad nieruchomością oraz
działań wnioskodawcy podejmowanych w związku z zarządzaniem tą nieruchomością istnieją podstawy do stwierdzenia
zmiany charakteru jego posiadania;
- art. 172 § 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 1990 r. w związku z art. 50 § 1 i 2 PrRzecz
w związku z art. XLI § 2 PWKC w związku z art. 1 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o remontach
i odbudowie w związku z art. 336, art. 338 i art. 339 KC. w związku z art. 296 § 1, art. 297 i art. 298 PrRzecz w związku z art. XLVIII PWKC przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że wpisy hipotek
przymusowych ustanowionych na przedmiotowej nieruchomości w celu zabezpieczenia wierzytelności Skarbu Państwa
z tytułu remontów nie świadczą o braku z jego strony woli władania nieruchomością jak właściciel;
- art. 172 § 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 1990 r. w związku z art. 50 § 1 i 2 PrRzecz w
związku z art. XLI § 2 PWKC w związku z art. 336, art. 338 i art. 339 KC w związku z art. 296 § 1, art. 297 i art. 298
PrRzecz w związku z art. XLVIII PWKC w związku z art. 29 ust. 2 dekretu z dnia 13 kwietnia 1945 r. o nadzwyczajnym
podatku od wzbogacenia wojennego (Dz.U. Nr 13, poz. 72 ze zm.) w związku z art. 8 i art. 34 ust. 3 dekretu z dnia 26
października 1950 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz.U. Nr 49, poz. 452, ze zm.) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, ze Skarb Państwa był samoistnym posiadaczem przedmiotowej nieruchomości,
mimo że wnioskował o ustanowienie i doprowadził do ustanowienia na tej nieruchomości hipotek przymusowych zabezpieczających swoje wierzytelności względem właścicieli;
- art. 15 ust. 1 w związku z art. 19, art. 13 ust. 1 i 3 oraz art. 1 ust. 1 dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich
w związku z art. 296 § 1 i 2 PrRzecz. W związku z art. 336 KC, w związku z art. XLVIII PWKC, art. 50 § 1 i 2 PrRzecz,
art. 172 § 1 i 2 KC w brzmieniu sprzed dnia 1 października 1990 r. w związku z art. XLI § 1 i 2 PWKC przez błędną
wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że po wydaniu decyzji z dnia 26 sierpnia 1948 r. Skarb
Państwa władał nieruchomością jako posiadacz samoistny;
- art. 34 dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich w związku z art. 296 § 1 oraz art. 50 § 1 i 2 PrRzecz przez
błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w następstwie uznania, że bieg terminu zasiedzenia na rzecz Skarbu Państwa
rozpoczął się z dniem 15 września 1948 r.;
- art. 172 § 1 i 2 KC w brzmieniu sprzed dnia 1 października 1990 r. w związku z art. 175 i art. 121 pkt 4 w brzmieniu sprzed
wskazanej daty przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zerwanie stosunków dyplomatycznych między Polska Rzeczypospolita Ludową a Izraelem w 1967 r., uniemożliwiające B. D. i jej spadkobiercom
4