(...) października 2014 r. do wojewódzkiej ewidencji zabytków, która nie jest żadną z form ochrony zabytków wyszczególnionych w art. 7 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W zaskarżonym postanowieniu, Minister wskazał, że właściwość rzeczowa organu ochrony zabytków do zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie wynika z okoliczności wpisania do rejestru zabytków pod numerem (...) zespołu zabytków miasta (...) złożonego z: 1. układu urbanistycznego Starego Miasta; 2. fortyfikacji murowano-ziemnych; 3. zespołów klasztornych miechowitów i bernardynów; 4. zabudowy Starego Miasta i osady tkackiej; 5. zespołu klasztoru ss. (...); 6. zespołu pałacowo - parkowego; 7. zabudowy z XIX i XIX/XX w.; 8. stanowisk archeologicznych, decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w (...) z (...).12.1972 r. Załącznikami do tej decyzji są: spis zabytków architektury i budownictwa miasta (...), spis stanowisk archeologicznych na terenie miasta (...), plan miasta z granicami ochrony konserwatorskiej (w tym strefa ochrony sylwety miasta, na terenie której znajduje się teren planowanej inwestycji). Z kolei Skarżący, stoi na stanowisku, że działka nr (...) położona jest poza układem urbanistycznym miasta (...), wpisanym do rejestru zabytków decyzją z dnia (...)12.1972 r. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w (...), pod poz. (...). W ocenie Sądu prawidłowości stanowiska stron z uwagi na nieczytelność części graficznej stanowiącej załącznik nr 3 do powyższej decyzji, nie można zweryfikować. Ponadto ulica (...), przy której planowana jest inwestycja, nie jest ujęta w spisie zabytków stanowiącym załącznik do wspomnianej wyżej decyzji. Ponadto Minister a wcześniej (...)WKZ, ograniczył się jedynie do stwierdzenia położenia działki na terenie tej strefy nie wskazując, czy położenie na terenie tej strefy stanowi podstawę do odmowy uzgodnienia przedmiotowej inwestycji. W rozstrzygnięciach organów brak jest wskazania w jaki sposób planowana inwestycja wpłynie na strefę ochrony sylwety miasta oraz ograniczeń, jakie z tego powodu odnoszą się do planowanej inwestycji. Reasumując organ naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 KPA nie wykazując w sposób przekonujący dlaczego teren planowanej inwestycji, ma podlegać ochronie konserwatorskiej. Tym samym brak jest wystarczających podstaw do stwierdzenia, ze zachodzą przesłanki określone w art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 PlanZagospU skutkujące koniecznością uzgodnienia warunków realizacji planowanej inwestycji z organem konserwatorskim. Materiał dowodowy w postaci decyzji o wpisie do rejestru zabytków układu urbanistycznego miasta (...) (nr rej.(...)) z uwagi na jego nieczytelność, nie daje jasnego i precyzyjnego wskazania czy rzeczywiście planowana inwestycja, znajduje się w strefie ochrony sylwety miasta wskazanej w załączniku do decyzji o wpisie. Organ powinien przedstawić usytuowanie przedmiotowej działki w taki sposób aby bez żadnych wątpliwości możliwe było stwierdzenie, czy faktycznie znajduje się ona w we wspomnianej strefie ochronnej. Ponadto w przypadku pozytywnych ustaleń w tym zakresie, organ powinien wyczerpująco uzasadnić w jaki sposób planowana inwestycja wpłynie na strefę ochrony sylwety miasta i jakie ograniczenia z tego powodu odnoszą się do planowanej inwestycji. Odnośnie do wyznaczenia granic starego cmentarza żydowskiego w obrębie działki inwestycyjnej a ściśle mówiąc tylko na jej obszarze pozbawionym zabudowy, organ powinien rozważyć przeprowadzenie badań geofizycznych a następnie w wybranych miejscach badań wykopaliskowych, zgodnie z wytycznymi Komisji Rabinicznej do Spraw Cmentarzy. To pozwoli w sposób nie budzący wątpliwości ustalić, czy na terenie który wchodziłby w grę jako upamiętnienie dawnego cmentarza (z oczywistych względów nie może to dotyczyć zabudowanego terenu działki), znajdują się ludzkie szczątki i czy teren ten w ogóle można określić jako cmentarz rozumiany jako miejsce pochówku. Rozważenia wymaga także możliwość upamiętnienia cmentarza w sposób wskazany w opinii Narodowego Instytutu Dziedzictwa z (...) marca 2017 r., a mianowicie poprzez umieszczenie tablicy z oznakowaniem graficznym oraz krótką historią obiektu, co mogłoby nie stanowić przeszkody dla realizacji planowanej inwestycji Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, których wyjaśnienie jest konieczne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). PostAdmU, uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. O kosztach postępowania, Sąd orzekł stosownie do art. 200 i art. 205 § 1 PostAdmU 8