z 2 grudnia 2018 r. pomiędzy Generalnym Konserwatorem Zabytków a Związkiem (...) w RP oraz Naczelnym Rabinem Polski. Zarzuciło także, że (...)WKZ nie przeprowadził dowodów i nie pozyskał z zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej oraz Biura Informacji i Poszukiwań Polskiego Czerwonego Krzyża, protokołów z ekshumacji ofiar wojny z terenu cmentarza żydowskiego w G. oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Stowarzyszenie stwierdziło ponadto, że decyzja (...)WKZ posiada wadę prawną, polegającą na jej wydaniu przed doręczeniem Stowarzyszeniu decyzji organu I instancji z (...) września 2022 r. Nr (...), umarzającej postępowanie w sprawie wydania pozwolenia z (...) marca 2022 r. Nr (...), na prowadzenie badań archeologicznych w ramach realizacji prac związanych z zagospodarowaniem Parku W. na działkach nr ew. (...), (...) i (...) przy ul. P. w m. G.. Stowarzyszenie przypomniało również, że decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 26 lipca 2022 r., znak: DOZ-OAiK.650.343.2022.BS, uchylająca pozwolenie na badania archeologiczne nr (...) została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Rozpoznając odwołanie Minister wyjaśnił, że nieruchomość gruntowa, stanowiąca działkę ew. nr (...), jest położona na obszarze zespołu urbanistycznego miasta G. z zespołem folwarcznym Michałowo i parkiem podworskim (...) W. (działka nr ew. (...) i nr ew. (...)). Wskazał, że materialnoprawną podstawę decyzji organu I instancji stanowi przepis art. 36 ust. 1 pkt 5 u.o.z.o.z., zgodnie z którym, pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga prowadzenie badań archeologicznych. Regulacja ta oznacza, że każde badanie archeologiczne wymaga uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na jego przeprowadzenie. Minister nadmienił, że dołączony do wniosku plan badań przewiduje, że na terenie działki nr. ew. (...) planowane jest usunięcie sprzętem mechanicznym wraz z hałdowaniem na placu budowy warstwy współczesnego humusu oraz warstw zasypiskowych, do momentu uchwycenia warstwy kulturowej, obiektów archeologicznych, a w przypadku braku takowych, do głębokości zalegania calca. Organ odwoławczy podzielił ocenę (...)WKZ, że wnioskowane przez Gminę G. badania archeologiczne są dopuszczalne ze stanowiska konserwatorskiego, gdyż w związku z planowaną inwestycją polegającą na zagospodarowaniu Parku W., zlokalizowanego na działce nr (...) w G., wymagane jest prowadzenie badan archeologicznych, zgodnie ze szczegółowym zakresem i sposobem prowadzenia robót badań, określonym w rozstrzygnięciu decyzji. Konieczność przeprowadzenia badań archeologicznych związane jest z inwestycją, na którą uzyskano pozwolenie organu ochrony zabytków. W myśl art. 3 pkt 11 u.o.z.o.z., badania archeologiczne obejmują działania mające na celu odkrycie, rozpoznanie, udokumentowanie i zabezpieczenie zabytku archeologicznego. Zatem tylko ten zakres działań poddany był ocenie organu przy wydawaniu pozwolenia na badania archeologiczne. Minister zauważył, że przedmiotem decyzji organu I instancji są jedynie badania archeologiczne polegające na koniecznym bieżącym nadzorze archeologicznym podczas prac ziemnych, wykonywanych w ramach inwestycji. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Minister zwrócił uwagę, że przedmiotem decyzji (...)WKZ nie jest prowadzenie prac na terenie działki ew. nr (...), która została objęta ochroną konserwatorską na podstawie decyzji tego organu z (...) sierpnia 2021 r., wpisującej do rejestru zabytków pod numerem (...) - teren dawnego cmentarza żydowskiego (jako miejsce upamiętniające społeczność żydowską zamieszkującą G. od lat 70-tych XVIII w. do 1939 r.). Brak jest wobec tego podstaw do wymagania od konserwatora, aby konsultował wnioskowane badania archeologiczne z Komisją (...) lub Związkiem (...) w RP, skoro badania archeologiczne związane z omawianą inwestycją, nie dotyczą nieruchomości stanowiącej teren dawnego cmentarza żydowskiego - wpisanego do rejestru zabytków. Wprawdzie zarówno Stowarzyszenie, jak i Komisja (...) do spraw cmentarzy jest zdania, że pierwotne granice całego założenia cmentarza żydowskiego obejmowały nie tylko działkę nr (...), ale także działkę nr ew. (...), niemniej Minister wyjaśnił, że kwestia ewentualnego rozszerzenia granic decyzji wpisującej ww. zabytek o działkę nr (...), nie może być rozstrzygana w ramach niniejszego postępowania. Niezależnie od powyższego, organ odwoławczy wskazał, że Komisja (...) do spraw cmentarzy z siedzibą w Warszawie, pismem z 17 września 2020 r. skierowanym do Burmistrza G., pozytywnie zaopiniowała zmiany w projekcie inwestycji polegające na przeniesieniu planowanego boiska wielofunkcyjnego z działki nr (...) na działkę (...), aprobując jednocześnie urządzenie na działkach nr (...) i (...) terenów zielonych, niewymagających znacznej ingerencji w grunt. Ponadto Komisja (...) w piśmie z 7 października 2022 r. zaakceptowała nieinwazyjne badania archeologiczne, akceptując zaproponowane działania dla części założenia cmentarnego, położonego na działce nr (...) w G., pod wskazanymi dodatkowymi warunkami, w tym trwałego oznaczenie pierwotnych granic całego założenia cmentarza żydowskiego w jego narożnikach, upamiętnienia miejsca pochówku za pomocą tablicy kamiennej oraz stałego nadzoru przedstawiciela Komisji lub przedstawiciela Stowarzyszenia (...) podczas prowadzenia prac, a także nieprowadzeniu prac w soboty (w dzień, kiedy żydzi świętują Szabat). Wprawdzie ww. stanowisko Komisji (...) zostało przedstawione po wydaniu zaskarżonej decyzji przez organ I instancji, niemniej organ odwoławczy rozpatrując tę samą sprawę ponownie uznał, że zobowiązany jest wziąć pod uwagę aktualny stan prawny i faktyczny. 2