z rozstrzygnięciem tego zagadnienia przez właściwy organ" (tak wyrok NSA z 19.04.2012 r., sygn. akt I OSK 1521/11, publ.). W ocenie Sądu organ rozważając zaistnienie przedmiotowej przesłanki prawidłowo zauważył, że w sprawie nie mieliśmy do czynienia z zagadnieniem wstępnym, w tym i z sytuacją określoną w art. 100 § 2 KPA Postępowanie zakończone decyzją z (...) marca 2011 r. nie było zależne od rozstrzygnięcia jakiegokolwiek zagadnienia wstępnego, które obecnie zostałoby rozstrzygnięte odmiennie od oceny przyjętej przy wydawaniu wymienionej decyzji, a i organ ówcześnie rozpoznający sprawę nie tylko nie rozstrzygał żadnego zagadnienia wstępnego we własnym zakresie, ale i nie był do takiego rozstrzygnięcia zobowiązany. Z kolei stosownie do art. 145 § 1 pkt 8 KPA w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Przepis ten wskazuje na sytuację, w której jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej (innej) decyzji. Przy czym przepisy nie określają, jakimi wadami musi być dotknięta decyzja wcześniejsza, by stanowiła podstawę do wznowienia postępowania. Rozstrzygające znaczenie ma tutaj fakt jej uchylenia lub zmiany. Sąd podziela stanowisko organu, że w sprawie nie zachodzi żaden związek przyczynowy pomiędzy decyzją ostateczną Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia (...) marca 2011 r. a wskazanym we wniosku o wznowienie postępowania wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 1996 r., jak również uchyloną tym wyrokiem decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Nie istnieje pomiędzy nimi żaden związek przyczynowy uzależniający treść decyzji Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej z dnia (...) marca 2011 r. od treści wyroku NSA z dnia 18 kwietnia 1996 r. i uchylonego nim orzeczenia. Wobec powyższego Prezes Instytutu Pamięci Narodowej zasadnie odmówił skarżącej uchylenia dotychczasowej decyzji z dnia (...) marca 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję z dnia (...) stycznia 2011 r. - stwierdzając brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, 7 i 8 KPA Stwierdzenie braku podstaw do uchylenia wyżej wymienionej decyzji uniemożliwiło organowi ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie potwierdzenia, że skarżąca została odebrana rodzicom w celu eksterminacji lub w celu przymusowego wynarodowiania, czyli wydanie w tym postępowaniu nowej decyzji merytoryczne, co do istoty sprawy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. 5