Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej PostAdmU, zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 PostAdmU), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 PostAdmU. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Prezesa IPN z (...) września 2011 r. o odmowie przywrócenia J. W. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji własnej organu z (...) lipca 2011 r. umarzającej w całości postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezesa IPN z (...) czerwca 2003 r. o utrzymaniu w mocy decyzji z (...) kwietnia 2003 r. odmawiającej potwierdzenia, przebywania J. W. bez wyroku w U. w J. od (...) lutego (...) przez okres 3 dni za działalność polityczną związaną z walką o suwerenność i niepodległość. Na wstępie podkreślić należy, że organ w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia prawidłowo wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 KPA w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobnił on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wtedy, gdy strona, mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia, przy czym przeszkoda ta musi istnieć przez cały czas biegu terminu przepisanego do dokonania danej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. akt: II FSK 1704/06). Materiał dowodowy zebrany w aktach administracyjnych niniejszej sprawy nie pozwala przyjąć istnienia przesłanek z art. 58 § 1 KPA – co słusznie zauważył Prezes IPN. W tym zakresie należy wskazać, że przesyłka zawierająca decyzję z dnia (...) lipca 2011 r. została doręczona stronie w dniu 2 sierpnia 2011 r., zatem zgodnie z art. 127 § 3 KPA - w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, mógł on złożyć odwołanie od tejże decyzji. Zatem termin ten upływał z dniem 16 sierpnia 2011 r., zaś skarżący nadał przesyłkę dopiero w dniu 18 sierpnia 2011 r. Wynika to z faktu, że wnioskodawca adresując kopertę błędnie wskazał nazwę ulicy, na której znajduje się Instytut Pamięci Narodowej. Mając na uwadze powyższe za prawidłowe należy uznać ustalenia Prezesa IPN o niespełnieniu określonej w art. 58 § 1 KPA przesłanki uprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Okoliczność błędnego zaadresowania koperty, a także opieszałość w zwrocie przesyłki nie stanowi o winie urzędu pocztowego, jak nadmienia skarżący. W przedmiotowej sprawie strona nie uprawdopodobniła braku swojej winy, to zainteresowany adresując kopertę podał inną nazwę ulicy na której znajduje się siedziba organu, pomimo, że jest on obowiązany do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W tym zakresie wskazać trzeba, że samo powołanie się przez wnioskodawcę na trudne dzieciństwo, przeżycia związane z okrucieństwem wojny, podeszły wiek nie stanowi przesłanki ustawowej – wobec czego nie mogło mieć wpływu na kwestię braku winy strony w uchybieniu terminu. Zainteresowany w treści skargi obszernie opisał swoją walkę i działalność w okresie powojennym, a także represje, którym był poddawany, jednak podkreślić przy tym trzeba, że zgodnie z art. 134 § 1 PostAdmU sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Z tego też względu w niniejszej sprawie kontrolą sądowoadministracyjną mogło być objęte wyłącznie postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie zaś kwestionowana przez stronę decyzja Presa IPN z (...) lipca 2011 r. umarzająca w całości postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezesa IPN z (...) czerwca 2003 r. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 PostAdmU 2