podstawy do odwołania darowizny poczynionej przez nich na rzecz pozwanego (replika na odpowiedź na pozew z dnia 09.05.2022 r. – k. 184-190). Strony podtrzymały stanowiska w dalszym toku procesu. Na podstawie przedstawionego w sprawie materiału dowodowego Sąd dokonał następujących ustaleń faktycznych: Pozwany G. C. jest zięciem powodów R. I. (1) i B. I. (okoliczność bezsporna). Na mocy umowy darowizny z dnia 29 czerwca 1999 r. zawartej w formie aktu notarialnego, rep. A nr (...), R. I. (1) i B. I. darowali swej córce M. C. i jej mężowi G. C. do ich majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską niezabudowaną działkę o numerze ewidencyjnym (...) o powierzchni 1 ha 04 a 15 m2 z nieruchomości rolnej wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, a M. C. i G. C. ww. darowiznę przyjęli. Zgodnie z § 4 umowy darowizny, wydanie działek obdarowanym nastąpiło w dniu zawarcia umowy darowizny (notarialna umowa darowizny z dnia 29.06.1999 r. - k. 26-28). W dniu 23 lipca 2014 r. G. C. i M. C. zawarli w formie aktu notarialnego, rep. A nr (...) umowę majątkową małżeńską ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej między małżonkami (umowa majątkowa małżeńska z dnia 23.07.2014 r. – k. 24-25). W wyniku podziału nieruchomości oznaczonej jako dawna działka o numerze ewidencyjnym (...) na kilka mniejszych działek oraz sprzedaży jednej z powstałych w wyniku tego podziału działek ewidencyjnych, pozostałe działki ewidencyjne o numerach (...) (KW nr (...)), (...), (...) (KW nr (...)), (...) (KW nr (...)) i (...) (KW nr (...)) stanowią współwłasność w częściach ułamkowych G. C. i M. C.. Pozwanemu G. C. w przedmiocie darowizny przypadają obecnie udziały wynoszące: - ¾ prawa współwłasności nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne numer (...), o łącznej powierzchni 1.697 m2, dla których Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...); - ½ prawa współwłasności nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne numer (...), o łącznej powierzchni 3.038 m2, dla których Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...); - ½ prawa współwłasności nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne numer (...) o powierzchni 1.228 m2, dla których Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...); - ½ prawa współwłasności nieruchomości oznaczonych jako działki ewidencyjne numer (...) o powierzchni 4.710 m2, dla których Sąd Rejonowy w Pruszkowie, VI Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (...) (wydruki z ksiąg wieczystych nr: (...) – k. 36-39, 58-59, 216-229, (...) – k.34-35, 60-61, (...) – k. 33, 62-62v., 230-238, (...) – k. 31-32, 64-64v., 239-250v.). Strony postępowania od wielu lat, tj. od czasu otrzymania przez pozwanego od powodów przedmiotowej darowizny nieruchomości do chwili obecnej, pozostają w głębokim konflikcie. Prowodyrem sytuacji konfliktowych był pozwany G. C., który od czasu otrzymania od swych teściów ww. darowizny nie przejawiał względem powodów żadnej wdzięczności, wprost przeciwnie, zaczął okazywać zarówno im, jak i ich najbliższym osobom, tj. swej żonie a córce powodów M. C. i trójce ich małoletnich dzieci a wnukom powodów, zniewagę i nienawiść, wmawiał ww. osobom, że nic nie znaczą, że nic nie osiągnęli, że ich zniszczy, że od teraz to pozwany jako właściciel nieruchomości będzie o wszystkim decydował. Pozwany nie okazywał powodom i ich osobom najbliższym należnego im szacunku, zachowania pozwanego wobec ww. osób nacechowane były znacznym natężeniem złośliwości i złej woli kierowanej na wyrządzenie darczyńcom krzywdy. Wrogie zachowanie pozwanego względem ww. osób przybierało postać przemocy zarówno psychicznej (używanie wobec nich słów powszechnie uznawanych za obelżywe, wyzywanie, stosowanie gróźb, także pozbawienia życia, zastraszanie, poniżanie, ośmieszanie, nachodzenie w miejscu pracy oraz utrudnianie pracy zarobkowej i codziennego funkcjonowania, niszczenie przedmiotów codziennego użytku, więzienie dzieci w pomieszczeniach, robienie członkom rodziny na złość), jak i fizycznej (bicie, kopanie, popychanie, szarpanie, podduszanie, wykręcanie rąk, strzelanie w ich kierunku z wiatrówki i rzucanie w nich przedmiotami). Ww. incydenty wielokrotnie kończyły się interwencjami Policji, zarówno w miejscu zamieszkania małżonków C. oraz w miejscu pracy M. C.. Pozwany ponadto nie dopełniał jego podstawowych obowiązków rodzinnych tak wobec schorowanych powodów, jak i przede wszystkim wobec ich córki a żony pozwanego M. C. oraz ich małoletnich dzieci a wnuków powodów, tj. odmawiał im pomocy w codziennych czynnościach, nie zapewniał opieki i zainteresowania, przejawiał obojętny stosunek na ich potrzeby. Pozwany miał pogardliwy stosunek wobec powodów, znieważał ich i wielokrotnie im ubliżał. Pozwany przez lata szykanował powoda, gnębił go w miejscu pracy, pomawiał i odnosił się z pogardą do powódki. W momencie, kiedy żona pozwanego M. C. doznała udaru mózgu, pozwany w reakcji na to śmiał się, zaniechał udzielenia swej żonie pomocy, nie wezwał pogotowia ratunkowego, po pomoc medyczną 6