czynów popełnionych przez oskarżonego i adekwatny do jego sytuacji rodzinnej i
materialnej.
Sąd Apelacyjny nie podzielił zasadności zarzutów podniesionych w apelacji prokuratora w
pozostałym zakresie tj. w odniesieniu stawianego zarzutu rażącej niewspółmierności kar
łącznych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonych M. D. i M. S. oraz
zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych w odniesieniu do oskarżonego Ł. G., co do
którego wg. skarżącego, Sąd Okręgowy niesłusznie warunkowo zawiesił wykonanie
orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 4 lata.
Przechodząc do oceny zasadności tych zarzutów należy przypomnieć, że zarzut rażącej
niewspółmierności kary może być skutecznie podniesiony tylko wówczas, gdy suma kar i
środków karnych orzeczonych w stosunku do oskarżonego nie uwzględnia w należytym
stopniu ustawowych dyrektyw sądowego wymiaru kary. W tym przypadku takiej tezy
postawić nie można. Sąd I instancji orzekając w tym przedmiocie, uwzględnił całokształt
okoliczności ujawnionych na rozprawie, uwzględniając stopień winy każdego z
oskarżonych, stopień
ich
demoralizacji,
właściwości i
warunki
osobiste oraz
dotychczasowy sposób życia, w tym uprzednią karalność. Przy tej ocenie uwzględnił też
charakter popełnionych przez tych oskarżonych czynów oraz ich "ciężar gatunkowy",
czemu dał też wyraz w części motywacyjnej wydanego orzeczenia. Z drugiej jednak strony
Sąd I instancji baczył, aby orzeczone kary nie przekroczyły stopnia winy każdego z
oskarżonych i spełniły pokładane w nich cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Uwzględnił również okoliczności do których prokurator odwołuje się w swojej apelacji, a
więc stopień zawinienia i stopień społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonym
czynów, okoliczności ich popełnienia podmiotowe i przedmiotowe, właściwości i warunki
osobiste oskarżonych oraz względy prewencji ogólnej i szczególnej.
Sąd Apelacyjny przyjęte tam ustalenia w pełni aprobuje jako zgodne dyrektywami
wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 k.k. Tym samym nie podzielił zarzutu prokuratora
jakoby orzeczone kary wobec oskarżonych M. D. i M. S. były rażąco łagodne, zwłaszcza,
że od daty popełnienia przypisanych im czynów upłynęło już ponad 10 lat.
Na aprobatę zasługuje też rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania kary
pozbawienia wolności w odniesieniu do oskarżonego Ł. G. Należy w szczególności
zauważyć, że przypisane mu czyny zostały popełnione w latach 2009 - 2010, a więc od ich
popełnienia minęło 14 lat. W późniejszym okresie oskarżony przestrzegał porządku
prawnego i nie dopuścił się kolejnego przestępstwa. Nie był też wcześniej karany
sądownie. Prowadzi obecnie ustabilizowany tryb życia, poprawnie układa swoje życie
zawodowe, prywatne i opiekuje się chorą matką, co obrońca wykazał stosownymi