akceptował jej cele i aktywnie angażował się w jej działalność. Wiedział zatem, że jej celem było propagowanie faszystowskiego ustroju państwa i nawoływanie do nienawiści na tle rasowym i narodowościowym. O tym, że takie cele przyświecały tej grupie zeznał wprost J. K. (k. 870). Sąd Okręgowy zasadnie przyjął, że grupa w której brał udział oskarżony spełniała wszystkie kryteria grupy przestępczej o jakiej mowa w art. 258 1 k.k. Mianowicie przyjął, że z kręgu pseudokibiców (...) klubu sportowego (...), została stworzona "elitarna" struktura organizacyjna. Należały do niej jedynie osoby, które utożsamiały się z ideologię faszystowską, nazistowską i ją manifestowały. Manifestacje ideologii były wyrażane przede wszystkich przez przemoc, groźbę jej użycia oraz naruszanie porządku prawnego. Członkowie tej grupy eksponowali symbole rasistowskie i faszystowskie, nosili odzież z taką symboliką, pozdrawiali się salutem faszystowskim, większość nosiła tatuaże eksponujące ich poglądy. W ramach zorganizowanej grupy podejmowane były czynności związane z publicznym propagowaniem faszystowskiego ustroju państwa, publicznym nawoływaniem do nienawiści na tle różnic rasowych, religijnych i narodowościowych za pomocą przemocy. Kwestia struktury pionowej nie przesądza istnienia grupy przestępczej w której może zaistnieć też struktura pozioma na co wskazuje ugruntowane już w tym zakresie stanowisko judykatury. Zorganizowana grupa, mająca na celu dokonywanie przestępstw musi jedynie posiadać trwałą strukturę, czy to pionową - z przywódcą kierującym działalnością, czy poziomą - z reguły ze stałym gronem uczestników koordynujących działalność według ustalonych reguł (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. II AKa 181/10, KZS 2011/5/79). W odniesieniu do apelacji obrońcy M. S. Apelacja jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Brak jest podstaw do przyjęcia, że Sąd I instancji procedując w przedmiotowej sprawie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych oraz naruszył wskazane w apelacji przepisy postępowania. Przeprowadzona kontrola odwoławcza nie potwierdziła zasadności zarzutów stawianych w tym zakresie we wniesionym środku odwoławczym. Sąd Apelacyjny przychylił się tym samym do ustaleń i oceny prawnej poczynionych w zaskarżonym orzeczeniu. Jako całkowicie bezpodstawny należy też ocenić podniesiony w apelacji obrońcy zarzut obrazy art. 4, 7 i 410 k.p.k. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się podstaw do stwierdzenia naruszenia sformułowanej w art . 4 k.p.k. zasady obiektywizmu, bowiem Sąd Okręgowy zgodnie z jej wymogami zbadał i