„Skuteczne przekształcenie dzierżenia w posiadanie, podobnie posiadania zależnego w posiadanie samoistne, wymaga
zamanifestowania przez władającego faktycznie rzeczą woli dokonania zmiany charakteru dotychczasowego władania
w sposób dostrzegalny dla otoczenia (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 marca 1971 r., III CRN
516/70, OSPiKA 1971, nr 11, poz. 207, z dnia 29 września 2004 r., II CK 550/03 i z dnia 26 marca 2010 r., III CSK
174/09). Zmiana dzierżenia nieruchomości przez wnioskodawcę w posiadanie mogła nastąpić w związku z przywróceniem
posiadania nieruchomości przez organ zarządzający majątkiem opuszczonym na podstawie art. 19 w związku z art. 15
ust. 1 dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich (zob. postanowienia Sądu najwyższego: z dnia 4 stycznia 1966
r., III CR 164/65, z dnia 14 czerwca 1996 r., II CRN 15.96 i z dnia 30 czerwca 2011 r., III CSK 1/11). [...] Domniemanie
przewidziane w art. 339 KC działa na rzecz posiadacza rzeczy. Wnioskodawca, chcą skorzystać z tego domniemania,
winien zatem udowodnić fakt, że jego dotychczasowe władanie nieruchomością, mające postać dzierżenia, przeobraziło
się w posiadanie w rozumieniu art. 298 PrRzecz a później art. 336 KC (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 18
grudnia 2008 r., III CSK 208/08 i z dnia 4 kwietnia 212 r., I CSK 360/11 - oraz z dnia 16 stycznia 2009 r., III CSK 230/08).”
Patrz podobne
„Wykonywanie przez wnioskodawcę remontów budynku znajdującego się na spornej nieruchomości, nie może być
poczytywane za przejaw woli zmiany charakteru władania tą nieruchomością. Wierzytelności Skarbu Państwa z tytułu
kosztów poniesienia tych remontów zostały wszakże zabezpieczone hipoteką na przedmiotowej nieruchomości. Wprawdzie art. 9 ustawy o remontach i odbudowie przewidywał obowiązek zabezpieczenia tych wierzytelności hipoteką, jednakże - na co wskazuje art. 1 tej regulacji - w odniesieniu do budynków stanowiących własność osób fizycznych, podlegających publicznej gospodarce lokalami. Przytoczone unormowania wskazują zatem jednoznacznie na władanie Skarbu
Państwa charakterystyczne dla reżimu prawnego publicznej gospodarki lokalami, a więc noszące cechy zarządu sprawowanego za właściciela (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 stycznia 2009 r., III CSK 230/08 i z dnia 4 lutego
2011 r., III CSK 124/10). Trudności w dostrzeżeniu zmiany charakteru władania nieruchomością przez Skarb Państwa na
podstawie tylko zewnętrznych jej przejawów usprawiedliwiają - jak trafnie zauważył Sąd Najwyższy w ostatnim z powołanych orzeczeń - dokonanie oceny znamion tego przekształcenia na podstawie analizy podstawy prawnej władania.”
Patrz podobne
Skład sądu
Sentencja
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2014 r., skargi kasacyjnej uczestnika G.
D. oraz skargi kasacyjnej uczestnika R. D. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2013 r.,
1) uchyla zaskarżone postanowienie i oddala apelację;
2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania G. D. oraz R. D. kwoty po 1.800 (tysiąc osiemset) zł
tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego;
3) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania G. D. i R. D. kwoty po 4.700 (cztery tysiące siedemset)
zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wnioskodawca Skarb Państwa - Prezydent Miasta K. wniósł o stwierdzenie, że nabył przez zasiedzenie z dniem 16 września 1978 r. własność nieruchomości położonej w K. przy ulicy E., stanowiącej działkę nr (...) zabudowaną budynkiem
mieszkalnym, dla której Sąd Rejonowy w K. prowadzi księgę wieczystą nr (...).
Uczestnicy postępowania G. D. i R. D. wnieśli o oddalenie wniosku.
Sad Rejonowy w K. postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. oddalił wniosek i orzekł o kosztach postępowania, przyjmując
za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia i wnioski.
2