Sygn. akt IX K 56/19
UZASADNIENIE
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Pucku postawił B. S. trzy zarzuty, a mianowicie, że:
1. w dniu 01.07.2017 r. w M. publicznie nawoływał do nienawiści na tle różnic wyznaniowych poprzez zamieszczenie
na portalu F. (na profilu B. S.” filmiku B. H. mass executions – (...): (...) oraz opis do niego o treści (Instruktaż jak
postępować z semitami a szczególnie żydami, co stanowi czyn z art. 256 § 1 kk;
2. w dniu 03.07.2017 r. w M. publicznie nawoływał do nienawiści na tle różnic narodowościowych/wyznaniowych
poprzez zamieszczenie na portalu F. (na profilu B. S.) filmiku M. 18+ wraz z opisem do niego o treści (Mój ulubiony
do sprazatania ŻYDÓW i muslim), co stanowi czyn z art. 256 § 1 kk;
3. w dniu 03.07.2017 r. w M. publicznie nawoływał do nienawiści na tle różnic narodowościowych/wyznaniowych/
etnicznych poprzez zamieszczenie na portalu F. (na profilu B. S.) filmiku M. 18+ oraz opis do niego o treści (popyt
rodzi podaż Najbardziej (...)), co stanowi czyn z art. 256 § 1 kk.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy w pełni potwierdza sprawstwo B. S. w zakresie zarzucanych
mu czynów. Wskazują na to zeznania świadka R. G. (k. 11-12) oraz zgromadzone w sprawie dokumenty w postaci
wydruków z portalu społecznościowego F. (k. 3-7, k. 19-23, k. 62-63, k. 77-78, k. 96-102, k.145-155), informacji z
Komendy Wojewódzkiej Policji w G. (k. 36), informacji od operatora sieci (...) (k.49-50), protokołu przeszukania (k.
87-89) i opinii z zakresu informatyki śledczej (k. 108-123, k. 193-219).
Z uwagi na wątpliwości co do poczytalności oskarżonego B. S. Sąd w toku postępowania dopuścił dowód z pisemnej
opinii sądowo-psychiatrycznej biegłych lekarzy psychiatrów Ł. B. i M. D., a następnie wysłuchał biegłych na
rozprawie głównej (k. 271-275, k. 312-314). Z tejże opinii wynika, że B. S. cierpi na chorobę psychiczną – zaburzenia
urojeniowe, nie jest przy tym upośledzony umysłowo. Biegli jednoznacznie stwierdzili, że w czasie popełnienia
zarzucanych mu czynów miał on całkowicie zniesioną zdolność do rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim
postępowaniem. Ponadto z opinii tej wynika, iż przy stwierdzonym stanie zdrowia psychicznego (przewlekły charakter
zaburzeń urojeniowych) oskarżony B. S. stanowi poważne zagrożenie dla porządku prawnego, gdyż istnieje wysokie
prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego o wysokiej społecznej szkodliwości, w
związku z czym w ocenie biegłych wskazane jest umieszczenie B. S. na leczeniu psychiatrycznym w warunkach
zamkniętego zakładu szpitalnego.
Wobec kwestionowania przez oskarżonego przedmiotowej opinii Sąd powołał inny zespół biegłych lekarzy: J. B.
i M. S., które sporządziły opinię pisemną i zostały wysłuchane przez Sąd na rozprawie głównej (k. 371-376, k.
391-391v). Również ten zespół biegłych stwierdził, że oskarżony B. S. nie jest osobą upośledzoną umysłowo – biegli
rozpoznali u niego chorobę psychiczną - zaburzenia urojeniowe, które wynikają z wypowiedzi opiniowanego, w
których twierdzi, że czuje się inwigilowany i nękany przez ludzi pochodzenia żydowskiego. Ponadto także ten zespół
biegłych stwierdził, iż oskarżony w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów miał całkowicie zniesioną zdolność
do rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem biegłych B. S. wymaga leczenia,
gdyż w aktualnym stanie stanowi w ich ocenie poważne zagrożenie dla porządku prawnego. Ich zdaniem jednak
zważywszy na charakter zarzucanych czynów, złożone przez oskarżonego deklaracje, iż nie korzysta on już z portali
społecznościowych ani poczty elektronicznej, wystarczającym będzie na tym etapie zastosowanie w stosunku do
oskarżonego środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej w warunkach ambulatoryjnych. Wnioski
przeprowadzonych badań psychiatrycznych zostały potwierdzone pisemną i ustną opinią biegłego psychologa (k.
361-365, k. 391v-392).
Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadka R. G. (k. 11-12)
były one bowiem jasne, logiczne i znalazły potwierdzenie w treści zgromadzonych w sprawie dokumentów, które
Sąd uznał za wiarygodne, gdyż sporządzone zostały przez uprawnione osoby, zgodnie z wymogami formalnymi,