„Należy ponadto zwrócić uwagę, że w pracy badawczej historyka szczególne znaczenie mają źródła współczesne do opisywanych zdarzeń, „pochodzące z epoki”. Istotne jest także, czy ustne bądź spisane relacje pochodzą od naocznych świadków. W przypadku „świadków ze słyszenia” ważne jest natomiast ustalenie, skąd autorzy czerpali wiedzę o opisywanych przez siebie zdarzeniach, a także, w jakich okolicznościach relacje te powstały.” Patrz podobne „Podkreślić należy, że w badaniu, czy dane zachowanie stanowi naruszenie dóbr osobistych jednostki, należy odwołać się do kryteriów obiektywnych, opartych na przyjętych w społeczeństwie ocenach i wartościach oraz utrwalonych kontekstach i odniesieniach znaczeniowych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2016 r., VI ACa 1431/15). Potrzeba zapewnienia ochrony określonym wartościom musi istnieć w szerszym (powszechnym) odczuciu i w tym sensie musi mieć charakter obiektywny, a nie ograniczać się do indywidualnych preferencji, opartych na subiektywnym mniemaniu, nieodzwierciedlonym w przekonaniach większego grona ludzi (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2015 r., I ACa 1596/14). Z obiektywnej koncepcji dóbr osobistych jako przedmiotu ochrony wynika dyrektywa nakazująca dokonywać interpretacji wypowiedzi stanowiących potencjalne źródło naruszenia dóbr osobistych, w świetle ogólnie obowiązujących reguł znaczeniowych języka, przy założeniu przeciętnej kompetencji językowej odbiorcy danego komunikatu oraz z uwzględnieniem całego kontekstu wewnątrztekstowego i sytuacyjnego (zewnętrznego) towarzyszącego danej wypowiedzi (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2014 r., VI ACa 59/14).” Patrz podobne Skład sądu Sentencja Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2021 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa F. L. przeciwko B. E. i J. G. o ochronę dóbr osobistych na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt III C 657/19 zmienia zaskarżony wyrok w punktach pierwszym, drugim, trzecim i piątym w ten sposób, że powództwo oddala i nie obciąża powódki kosztami postępowania;oddala apelację powódki;oddala apelację pozwanych w pozostałym zakresie;nie obciąża powódki kosztami postępowania w instancji odwoławczej. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 9 lutego 2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zobowiązał B. E. i J. G. do usunięcia skutków naruszenia dobra osobistego F. L. w postaci kultu pamięci osoby zmarłej poprzez zamieszczenie na stronie głównej (…) oświadczeń o następującej treści: „Ja, B. E. przepraszam F. L. za naruszenie dobra osobistego poprzez rozpowszechnianie w książce „(…)” nieścisłych informacji o stryju powódki E. M., co do tego, że ograbił E. D. oraz, że był współwinny śmierci Żydów (wydał ich Niemcom)” podpisanego „B. E., autorka i redaktor książki „(…)” oraz „Ja, J. G. przepraszam F. L. za naruszenie dobra osobistego w ten sposób, że będąc redaktorem książki „(…)” dopuściłem do rozpowszechnienia nieścisłych informacji o stryju powódki E. M.” podpisanego „J. G., redaktor książki „(…)”. Zobowiązał ponadto pozwanych do przesłania w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia na adres F. L. listem poleconym powyższych oświadczeń w języku polskim własnoręcznie podpisanych (punkt 2). W przypadku dodruku książki „(…)” zakazał pozwanym dalszego naruszania dóbr osobistych powódki poprzez rozpowszechnianie informacji, że stryj powódki E. M. ograbił E. D. oraz, iż był współwinny śmierci Żydów (wydał ich Niemcom) (punkt 3). W pozostałym zakresie sąd oddalił powództwo, a koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie zniósł (punkty 4 i 5). Powyższy wyrok zapadł po dokonaniu przez sąd okręgowy następujących ustaleń faktycznych i rozważań prawnych. W kwietniu 2018 r. nakładem Centrum (…) została wydana publikacja pt. „Dalej jest noc. Losy Żydów w wybranych powiatach okupowanej Polski”, pod redakcją B. E. i J. G.. Praca powstała w ramach projektu badawczego pt. (…). W części poświęconej powiatowi (…) w rozdziale pt. (…), na stronach 149 – 150 została opisana historia E. D.: „(…)”. M. został uniewinniony. Na temat przedmiotowej publikacji toczyła się ożywiona dyskusja w mediach. Pojawiły się także recenzje naukowe. Pozwana na temat tej książki udzielała wywiadów w prasie. 3