sądowych, które stosownie do treści art. 616 § 2 k.p.k. obejmują jedynie opłaty i wydatki
poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania. Natomiast Sąd I
instancji zwolnił oskarżonych od kosztów postępowania, które obejmują nie tylko koszty
sądowe, ale również uzasadnione wydatki stron (art. 616 § 1 k.p.k.), które nie mogą być
przedmiotem zwolnienia.
Ponadto jak słusznie podnosi skarżący, na podstawie art. 624 § 1 k.pk. sąd może zwolnić
oskarżonego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów
sądowych, ale tylko wtedy, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby
dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość
dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Zgodnie z
utrwalonym już stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, w sytuacji, gdy zasadą jest
ponoszenie przez stronę kosztów sądowych, na sądzie ciąży obowiązek uzasadniania,
dlaczego nie obciążył stronę kosztami sądowymi., przy czym uzasadnienie to nie może być
ograniczone jedynie do przytoczenia zwrotu ustawowego wynikającego z treści art. 624 § 1
k.p.k. Winno więc szczegółowo wskazywać na wszystkie okoliczności uzasadniające
zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.
Podzielić należy w tym kontekście stanowisko prokuratora, że zaprezentowane przez Sąd I
instancji uzasadnienie rozstrzygnięcia w tym przedmiocie jest lakoniczne i wskazane tam
motywy nie stanowiły wystarczającej postawy do zwolnienia oskarżonych: M. D., M. A.,
T. K., A. I., D. K., T. S., A. G. (1), J. N., P. Z., W. W., T. G. (1), Ł. D., T. W., J. P. (1), P.
E., Ł. G., A. B. oraz M. S. od kosztów sądowych za postępowanie przed Sądem I instancji.
Sąd Okręgowy jedynie ogólnikowo wskazał na powody zwolnienia ww. oskarżonych od
obciążenia ich kosztami sądowymi w sprawie. W głównej mierze wskazywał, iż nie
posiadają majątku, nie pracują bądź osiągane przez nich dochody są zbyt niskie. Nie
przytoczył jednak okoliczności, które wskazywałby jednocześnie, że uiszczenie takich
należności przez oskarżonych byłoby zbyt uciążliwe ze względu na ich sytuację rodzinną,
majątkową, czy wysokość dochodów, przy czym niektóre z podniesionych przez Sąd
argumentów takich jak m.in. praca za granicą lub osiąganie dochodu w wysokości 3000 zł
przemawiały za obciążeniem ich obowiązkiem uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Nie uwzględnił natomiast całkowicie posiadanych przez oskarżonych potencjalnych
możliwości zarobkowych, które są duże. Przemawia za tym w szczególności ich wiek, stan
zdrowia oraz posiadane kwalifikacje, co zasadnie podnosi prokurator. Mianowicie
większość z nich posiada wykształcenie, w tym techniczne. W toku postępowania nie
stwierdzono żadnych realnych przeszkód uniemożliwiających podjęcie przez oskarżonych
pracy, która pozwoli im na uiszczenie należności z tytułu zasądzonych kosztów