niedorzeczne czy też odwoływanie się do ogółu materiału dowodowego. W każdej sprawie,
a zwłaszcza o skomplikowanym materiale dowodowym, każde przyjęte ustalenie musi być
powiązane ze wskazaniem dowodu, z którego wynika, a nie z sumarycznym odwołaniem
się do zeznań świadków co miało miejsce również w niniejszej sprawie.
Uzasadnienie zaskarżonego wyroku, choć
nie jest
we wszystkich elementach
wyczerpujące, spełnia te ustawowe kryteria i pozwala na kontrolę odwoławczą
zaskarżonego orzeczenia.
Należy wskazać, że uchylenie lub zmiana orzeczenia z tego powodu na podstawie art. 438
pkt 2 k.p.k. wymaga też wykazania, że to uchybienie mogło mieć wpływ na jego treść.
Jednak sam fakt wadliwie sporządzonego uzasadnienia orzeczenia takiego wpływu nie ma,
ponieważ uzasadnienie jest sporządzane już po jego wydaniu. W wyniku nowelizacji, które
weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r., pogląd ten znalazł swoje normatywne
odzwierciedlenie w art. 455a k.p.k., z którego wynika, że nie można uchylić wyroku z tego
powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych w art. 424 k.p.k.
Z części motywacyjnej zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd I instancji z należytą
starannością przeprowadził postępowanie dowodowe i odniósł się do wszystkich istotnych
kwestii
wymagających
rozstrzygnięcia.
W
szczególności
w
sposób
wnikliwy
przeanalizował i właściwie ocenił dowody, które legły u podstaw ustaleń w zakresie
sprawstwa i winy oskarżonego.
Chybiony okazał się zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że
oskarżony brał udział w grupie przestępczej określonej w art. 258 § 1 k.k. Sąd I instancji
zasadnie przypisał oskarżonemu W. W. udział w zorganizowanej grupie przestępczej,
mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na publicznym propagowaniu
faszystowskiego ustroju państwa i nawoływaniu do nienawiści na tle rasowym i
narodowościowym oraz popełnianiu z pobudek rasistowskich i narodowościowych
przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, wolności oraz czci i nietykalności cielesnej.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdził udział oskarżonego w takiej grupie.
Kluczowe w tym zakresie były zeznania G. B., który wskazał na cel grupy czyli
popełnianie przestępstw związanych z propagowaniem faszyzmu, rasizmu przy użyciu
przemocy. (k.3554, 3579). Rozpoznał na okazanych zdjęciach osoby należące do grupy
skinhead, którzy ubierali się w typowy sposób jak skini, a wśród nich W. W. (k. 3822).
Istotne jest również to, iż rozpoznając na okazanych zdjęciach poszczególnych
oskarżonych, świadek wskazał, iż każda z osób, która była w grupie, brała w niej czynny
udział. Obciążające oskarżonego zeznania złożył również J. K. (k. 868 - 872, 873 - 875). W
świetle relacji powołanych świadków oskarżony był świadomym członkiem tej grupy,